Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μυθολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μυθολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

13 Μαΐ 2007

Selkies (Σέλκις)

Τα selkies, ή αλλιώς silkies ή selchies ή είναι γνωστά ακόμη και σαν roane (στα κέλτικα η φάλαινα), είναι μυθολογικά πλάσματα στην Ιρλανδική, Σκωτσέζικη κι Ισλανδική παράδοση, που μπορούν να μεταμορφωθούν από φώκιες σε ανθρώπους.
Ο μύθος έχει τις ρίζες του στα νησιά Orkney, που βρίσκονται 10 μίλια από τις βορειοανατολικές ακτές της Σκωτίας και πιστεύεται ότι κατοικούνται εδώ και 5,500 χιλιάδες χρόνια. Η αρχαιότερη καταγραφή των νησιών είναι από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο που τα ονομάζει Ορκάδες (Orcades). Όπου orc σημαίνει το μικρό γουρούνι ή αγριογούρουνο. Όταν οι Νορβηγοί Βίκινγκ κατέκτησαν τα νησιά τον ένατο αιώνα άλλαξαν την λέξη orc με την αρχαία νορβηγική λέξη orkn που σημαίνει φώκια. Το πρόθεμα ey σημαίνει νησί. Στα νησιά Orkney, selk(ie) ή selch σημαίνει φώκια στα σκωτσέζικα από το αρχαιοαγγλικό seolh.





Ο μύθος των σέλκις μας μιλάει για πλάσματα που μεταμορφώνονται από φώκιες σε άνδρες ή γυναίκες βγάζοντας το τομάρι φώκιας που φοράνε κι όταν το ξαναβάζουν επιστρέφουν στη μορφή φώκιας που είχανε πριν. Οι ιστορίες των σέλκις αποτελούνε ρομαντικές τραγωδίες, όπου ένα σέλκι συνδέεται ερωτικά με έναν άνθρωπο. Μερικές φορές ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ότι ο σύντροφός του είναι σέλκι και κάποια μέρα ξυπνάει για να μην ξαναδεί τον σύντροφό του ποτέ. Άλλες φορές ο άνθρωπος κρύβει το τομάρι της φώκιας του σέλκι, για να αποτρέψουν το σέλκι να μεταμορφωθεί πάλι σε φώκια και να φύγει. Ένα σέλκι μπορεί να συναντηθεί μονάχα με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο και για ένα μικρό χρονικό διάστημα πρωτού επιστρέψει στην θάλασσα. Δεν μπορούν να ξανασυναντηθούν με τον άνθρωπο αυτόν παρά μόνο αφού περάσουν επτά χρόνια, εκτός κι αν αυτός τους κλέψει το τομάρι και το κρύψει ή το κάψει.

Οι άνδρες σέλκις είναι πολύ όμορφοι στην ανθρώπινη μορφή τους και μπορούν να σαγηνεύσουν πολύ εύκολα τις ανθρώπινες γυναίκες. Συνήθως, αναζητούν γυναίκες που είναι ανικανοποίητες με την συναισθηματική τους ζωή. Παντρεμένες γυναίκες που περιμένουν τους συζύγους τους να επιστρέψουν από το ψάρεμα. Εάν μια γυναίκα επιθυμεί να συναντήσει έναν αρσενικό σέλκι τότε θα πρέπει να πάει στις ακτές της θάλασσας και να χύσει εφτά δάκρυα στα νερά της.


Άποψη από τον κόλπο Kirkwall από τις νήσους Orkney



Αν ένας άνδρας κλέψει το τομάρι από μια γυναίκα σέλκι, αυτή θα βρεθεί υπό την κυριαρχία του – μέχρι ενός ορίου – και θα αναγκαστεί να γίνει γυναίκα του. Λέγεται ότι οι γυναίκες σέλκις γίνονται άριστες σύζυγοι, μα επειδή η πραγματική τους φύση είναι η θάλασσα θα τις δεις πολλές φορές να κοιτάνε την θάλασσα για πολλές ώρες. Κι αν βρει το χαμένο της τομάρι φώκιας, τότε θα επιστρέψει αμέσως στην θάλασσα.

Το παρακάτω παραδοσιακό τραγούδι, απ’ το αρχείο του γνωστού μουσικολόγου Frances J. Child (1825-1896), έχει τις ρίζες του στο νησί Orkney κι απαντάται σε δύο εκδοχές. Ονομάζεται The Great Silkie of Sule Skerry κι είναι γνωστό ανάμεσα στους μουσικολόγους ως Child Ballad #113. Εδώ μετέφρασα την μία εκδοχή.


Το Μέγα Σίλκι απ’ το Σουλ το Ξερονήσι
(1η εκδοχή)

Το Σίλκι είναι παράξενο πλάσμα
Αναδύεται για ν ‘αλλάξει απ’ την θάλασσα
Σε έναν άνδρα, απόκοσμος καθώς είναι,
Όταν σπίτι του, στο Σουλ το Ξερονήσι είναι.

Όταν είναι άνδρας, μια γυναίκα σαγηνεύει
Όταν είναι κτήνος, την ζωή της παίρνει.
Δέσποινες, φυλαχτείτε από εκείνον που είναι –
Ένα σίλκι που από το Σουλ το Ξερονήσι ήρθε.

Τον έρωτά του πρόθυμα τον δέχονται,
Μα αφού κάνουνε έρωτα και θα κοιμηθούν,
Ποιος είναι το τέρας που αντικρύζουν;
Ειν’ το σίλκι που ‘ρθε απ’ το Ξερονήσι Σουλ

Μια παρθένα από τις Ορκάδες νήσους,
Ένας στόχος για την γοητεία του, τα χαμόγελά του,
Ανυπόμονη για έρωτα, μα ανόητη δεν ήταν,
Γνώριζε το μυστικό του Σουλ του Ξερονησιού.

Κι έτσι, όταν το σίλκι φίλησε την κοπελιά,
Έτριψε τον λαιμό του με χόρτο από την Ορκάδα,
Αυτό είχε όπως καταλαβαίνετε, την ικανότητα την μαγική –
Να σκοτώσει το κτήνος απ’ το Σουλ το ξερο νησί.



Σύγχρονος χάρτης των νήσων Orkney. Το Ξερονήσι, Σουλ βρίσκεται μακρυά στα δυτικά των νήσων. Δεν φαίνεται στον χάρτη.


Ο μύθος των Σέλκις πιστεύεται ότι οφείλεται σε Φιλανδούς, που ταξιδεύανε με καγιάκ και φοράγανε δέρματα από φώκιες.
Τα Σέλκις στις καταχωρήσεις του καθηγητή Child είναι γνωστά κι ως Finns.

Ο μύθος των σέλκις μας φέρνει στο μυαλό τις τοπικές μας δοξασίες για τις νεράιδες. Όπου αν κάποιος καταφέρει να κλέψει το μαντήλι από μια νεράιδα, όταν αυτή θα το έχει βγάλει για να παίξει με τις αδελφές της σε ένα ποτάμι ή στέρνα ή λίμνη, τότε θα την κάνει γυναίκα του. Ιστορίες που τελειώνουν με παρόμοιους τρόπους όπως οι ιστορίες με τα σέλκις. Ρομαντικές τραγωδίες δηλαδή, με τον τελικό αποχωρισμό του παράξενου ζευγαριού.
Όμως αν ανατρέξουμε σε διάφορες παραδόσεις ανά τον κόσμο θα δούμε παρόμοιες παραδόσεις ανά τους λαούς.

27 Μαρ 2007

H Μπύρα στη Σουμεριακή Μυθολογία

«Ήπιε μπύρα εφτά φορές,
Το πνεύμα του λύθηκε
Ανέκραξε με δυνατή φωνή
Το κορμί του γέμισε από ευεξία
Και το πρόσωπό του φωτίστηκε.»



Γράφει ο αρχαίος άγνωστος Σουμέριος ποιητής στο αρχαιότερο λογοτεχνικό έργο, στο Έπος του Γιλγαμές πριν από 4.000 χρόνια, περιγράφοντας τον επικείμενο φίλο του Γιλγαμές, Ενκιντού όταν αυτός μυείται στον πολιτισμό από την ιερόδουλη Σάμχατ.
Η μητέρα των θεών Αρούρου έπλασε τον Ενκιντού από πηλό για να αντιταχθεί στον Γιλγαμές έπειτα από προσευχές των υπηκόων του σκληρού Γιλγαμές, βασιλιά της Ουρούκ. Αφού ο πηλός ζωντάνεψε στο πρόσωπο του πρωτόγονου στην όψη και στο πνεύμα Ενκιντού, έπρεπε να ημερέψει. Αυτό έγινε στα χέρια της Σάμχατ για έξι μέρες κι επτά νύχτες.
Το Έπος του Γιλγαμές μιλάει για το πέρασμα του ανθρώπου από τον πρωτογονισμό στον πολιτισμό, μέρος του οποίου ήτανε κι η μπύρα. Έτσι, η μπύρα ήταν απαραίτητο συστατικό που έπρεπε να ποτίσει το σώμα του Ενκιντού, ώστε να μετατραπεί σε έναν πολιτισμένο άνθρωπο. Έτσι καθώς συνεχίζεται ο μύθος, ο Ενκιντού αντί να πολεμήσει τον Γιλγαμές, γίνεται ο καλύτερός του φίλος.
Η πρώτη απτή απόδειξη ότι οι Σουμέριοι κατείχαν πρώτοι το μυστικό της μπύρας είναι ένα κείμενο που λέγεται Ύμνος στην Νινκασί, αναφερόμενος σε μια γυναικεία θεότητα που παρασκεύαζε μπύρα για να την σερβίρει στους θεούς. Το κείμενο χρονολογείται γύρω στο 2.800 με 3.000 πχ.


Μερικές σημειώσεις για την κατανόηση του παρακάτω ποιήματος:
Οι λέξεις στις αγκύλες είναι λέξεις που δεν υπάρχουν στις πλάκες που σώζονται λόγω της κατάστασης της πλάκας ή που δεν φαίνονται λόγω φθοράς.
Το μπάπιρ, είναι σουμεριακός όρος για να περιγράψει ένα διπλοψημένο ψωμί από κριθάρι.
Μετέφρασα το ποίημα από την εκδοχή του Ιστιτούτου Ανατολικού Πολιτισμού του πανεπιστημίου του Σικάγου.
Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπουμε δυο αρχαίες σουμεριακές πλάκες από τον Ύμνο στην Νινκασί.



Ύμνος στην Νινκασί

Γεννημένη από το τρεχούμενο νερό,
Με την φροντίδα της Νινσουρσάγκ,
Η Νινκασί, γεννήθηκε από το τρεχούμενο νερό,
Με την φροντίδα της Νινσουρσάγκ.
Ύδρύοντας την πόλη σας δίπλα από την ιερή λίμνη,
Τελείωσε τα μεγάλα τείχη της για σας,
Η Νινκασί, υδρύοντας την πόλη σας δίπλα από την ιερή λίμνη,
Τελείωσε τα μεγάλα τείχη της για σας.
Ο πατέρας σου είναι ο Ένκι, ο άρχοντας Ναντιμμάντ,
Η μητέρα σου είναι η Νίντι, η βασίλισσα των αμπζού.
Είσαι εκείνη που χειρίζεται την ζύμη [και]... με ένα μεγάλο φτυάρι,
Ανακατεύεις, σε έναν λάκο, το μπάπιρ με γλυκά αρωματικά.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που χειρίζεται την ζύμη [και]... με ένα μεγάλο φτυάρι,
Ανακατεύεις, σε έναν λάκο, το μπάπιρ με [ημερομηνία]-μέλι.
Εσύ είσαι εκείνη που ψήνει το μπάπιρ στον μεγάλο φούρνο,
Που βάζει στη σειρά τους ξεφλουδισμένους σπόρους σταριού.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που ψήνει το μπάπιρ στον μεγάλο φούρνο,
Που βάζει στη σειρά τους ξεφλουδισμένους καρπούς.
Εσύ είσαι εκείνη που μουσκεύει τη βύνη, την βαλμένη στο έδαφος,
Τα ευγενή σκυλιά κρατούν μακριά ακόμη και τους ηγεμόνες.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που μουσκεύει τη βύνη, την βαλμένη στο έδαφος,
Τα ευγενή σκυλιά κρατούν μακριά ακόμη και τους ηγεμόνες.
Εσύ είσαι εκείνη που ενυδατώνει τη βύνη σε ένα πιθάρι,
Τα κύματα σηκώνονται, τα κύματα πέφτουν.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που ενυδατώνει τη βύνη σε ένα πιθάρι,
Τα κύματα σηκώνονται, τα κύματα πέφτουν.
Εσύ είσαι εκείνη που απλώνει τον ψημμένο πολτό πάνω σε μεγάλα χαλιά από καλάμια,
Η ψυχραιμία υπερνικά...
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που απλώνει τον ψημμένο πολτό πάνω σε μεγάλα χαλιά από καλάμια,
Η ψυχραιμία υπερνικά...
Εσύ είσαι εκείνη που κρατά με τα δυο της χέρια τα σπουδαία γλυκόχορτα,
Ψήνοντάς [το] με μέλι [και] κρασί...
Στο βαγένι της ζύμωσης, που κάνει έναν ευχάριστο ήχο,
Βάζεις κατάλληλα στην [κορυφή] ενός μεγάλου βαγενιού συλλέκτη,.
Νινκασί, στο βαγένι της ζύμωσης που κάνει έναν ευχάριστο ήχο,
Εσύ είσαι εκείνη που βάζει κατάλληλα στην [κορυφή] του μεγάλου βαγενιού συλλέκτη.
Όταν χύνεις έξω την φιλτραρισμένη μπύρα απ’το βαγένι,
Μοιάζει [σαν] την εισροή του Τίγρη και του Ευφράτη.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που όταν χύνεις έξω την φιλτραρισμένη μπύρα απ’το βαγένι,
Μοιάζει [σαν] την εισροή του Τίγρη και του Ευφράτη.

Το βαγένι γκακκούλ, το βαγένι γκακκούλ,
Το βαγένι γκακκούλ, το βαγένι λαμ-σα-ρε,
Το βαγένι γκακούλ, που κάνει το συκώτι χαρούμενο,
Το βαγένι λαμ-σα-ρε, που ευφραίνει καρδία,
Το πιθάρι ούγκουρ-μπαλ, ταιριαστό στο σπίτι
Το πιθάρι σα-γκουρ, που είναι γεμάτο μπύρα,
Το πιθάρι αμ-αμ, που μεταφέρει την μπύρα απ’ το βαγένι λαμ-σα-ρε...
Τα όμορφα δοχεία, είναι έτοιμα στις θέσεις [τους]!
Είθε η καρδιά του θεού σου να διατίθεται σωστά σε σένα!
Άσε το μάτι του βαγενιού γκακκούλ να γίνει η καρδιά μας!
Ότι κάνει την καρδιά σας να νιώθει όμορφα,
Κάνει [επίσης] την καρδιά μας να νιώθει όμορφα.
Το συκώτι μας είναι χαρούμενο, η καρδιά μας ευτυχισμένη.
Έκανες μια σπονδή στα όρια της μοίρας,
Έβαλες τα θεμέλια στην ειρήνη [και] στην ευημερία,
Είθε η Νινκασί να ζήσει μαζί με εσένα!
Άφησέ την να φτιάξει για σένα μπύρα [και] κρασί,
Άσε [την αφθονία] του γλυκού ποτού ν’ αντιλαλήσει ευχάριστα για σένα!
Μέσα στους... καλαμένιους κάδους έχει γλυκιά μπύρα,
Θα κάνω οινοχόους, αγόρια [και] ζυθοποιούς να περιμένουν,
Καθώς γυροφέρνω τον πλούτο της μπύρας,
Καθώς νιώθω υπέροχα, νιώθω υπέροχα,
Πίνοντας μπύρα, με ευτυχισμένη διάθεση,
Πίνοντας ποτό, νιώθοντας ιλαρότητα,
Με χαρά στην καρδιά [και] ευτυχισμένο συκώτι--
Καθώς η καρδιά μου είναι γεμάτη χαρά,
[Και] το ευτυχισμένο [μου] συκώτι] βάζω μια ενδυμασία ταιριαστή σε μια βασίλισσα
Η καρδιά της Ινάννα είναι χαρούμενη ξανά,
Η καρδιά της βασίλισσας του ουρανού είναι χαρούμενη ξανά!

Όταν οι Βαβυλώνιοι κατέκτησαν τους Σουμέριους, επηρεασμένοι από τον πολιτισμό τους, πήραν εκτός από την θρησκεία τους και την μπύρα τους. Ο Κώδικας του βασιλιά Χαμουραμπί, προέβλεπε μάλιστα και μια συγκεκριμένη ποσότητα που μπορούσε να καταναλώσει κάποιος σε μία ημέρα κι αυτό εξαρτιόταν από την κοινωνική του θέση. Την μικρότερη ποσότητα μπορούσε να καταναλώσει ένας απλός εργάτης και την περισσότερη ένας ιερέας (εδώ φαίνεται η δύναμη του κλήρου). Ήταν τόσο αυξημένη η παρασκευή μπύρας, που οι Βαβυλώνιοι άρχισαν να εξάγουν μεγάλες ποσότητες σε χώρες του αρχαίου κόσμου μεταξύ των οποίων και στην αρχαίο Αίγυπτο.

7 Νοε 2006

Leanan Sidhe

Η Οικοδέσποινα Νεράιδα ή η Πολυαγαπημένη Νεράιδα, Leanan Sidhe (προφέρεται lan-awn shee), είναι μια Κέλτικη μούσα, που την διακρίνει μια απόκοσμη ομορφιά. Τα ονόματά της μεταφράζονται κατευθείαν σαν Η Έμπνευσή μου (Leanan) και Νεράιδα (Sidhe). Μερικές φορές αποκαλείται Lhiannan-Shee (προφέρεται lannan-shee), όταν γίνεται λόγος για την σκοτεινή της υπόσταση. Ο μύθος μας λέει, ότι κατοικεί στην Ιρλανδική Θάλασσα έξω από την ανατολική ακτή της Ιρλανδίας και μερικές φορές περιπλανιέται στο νησί Man τη νύχτα, ψάχνοντας για καινούργιο εραστή.











Το όνομά της Leanan έχει κέλτικη προέλευση και σημαίνει Η Έμπνευσή μου. Ενώ το δεύτερο σύνθετο του ονόματος, αποτελεί απευθείας αναφορά σε μία υπερφυσική φυλή. Οι Sidhe, είναι μία αρχαία φυλή αερικών της κελτικής παράδοσης. Ψηλότερα από τους ανθρώπους κι ευγενή στην όψη, είναι οι άρχοντες του βασιλείου των αερικών (και κάποτε ολόκληρης της Ιρλανδίας). Είναι ότι απέμεινε από την μυθική φυλή Τουάθα Ντε Ντανάν, που διώχθηκαν από τους Γαέλους κατά την Ιρλανδική παράδοση και ίδρυσαν το βασίλειό τους κάτω από την γη. Στο υπόγειο βασίλειό τους οι Τουάχα Ντε συνεχίζουν να ελέγχουν τον υπερφυσικό κόσμο μέσω της μαγείας. Κάθε θεός κατέχει ένα sidh (ένα μαγικό ύψωμα), που αποτελεί τμήμα του Μακάριου Άλλου Κόσμου.

Όσοι πέσουν στο ξόρκι της Leanan Sidhe, υποφέρουν από μια έντονη λαχτάρα, όταν αυτή λείπει. Σαν αντάλλαγμα για το βάθος των συναισθημάτων που λαμβάνει, γεμίζει τους εραστές της με ταλέντο. Οι εραστές της, παρομοιάζονται με κεριά που έχουν φλόγα και από τις δύο τους πλευρές. Απίστευτα φωτεινά μα χάνουν την διάρκεια που θα είχαν, αν έκαιγαν κανονικά, γι’ αυτό πεθαίνουν πρόωρα.
Αυτό είναι συχνά το αντίτιμο για το χάρισμα που τους δόθηκε, που αρχίζει να επενεργεί όταν η Leanan Sidhe τους εγκαταλείψει και οφείλεται στην απέραντη λαχτάρα τους να την ξαναδούν, παρά μια μοχθηρή πρόθεση από το μέρος της Leanan Sidhe.
Φαίνεται πως η αυτοκαταστροφική φύση των καλλιτεχνών που βγαίνει στην επιφάνεια μόλις την χάσουν, δημιούργησαν ένα λανθασμένο πιστεύω, ότι η Leanan Sidhe είναι διαβολική κι επικίνδυνη. Μερικοί ακόμα τη συνέδεσαν και με βαμπίρ, προσαρτημένη σε έναν άντρα, αφού κυβερνάει το κορμί και τη ψυχή του. Για αυτόν τον λόγο την αποκαλούνε Σκοτεινή Μούσα και Σκοτεινή Σαγηνεύτρια. Aυτή η πλευρά της είναι γνωστότερη, από ένα ποίημα του John Keats (1795-1821) με τίτλο, La Belle Dame Sans Merci. Περιγράφει μία συνάντηση με την νεράιδα και μέσα από ένα προειδοποιητικό όνειρο επιστρέφει σώος στον κόσμο των ανθρώπων μα γεμάτος καημό.











Η Leanan Sidhe aγλαώς όμορφη στον εραστή της, είναι αόρατη στους άλλους θνητούς. Είναι τόσο όμορφη στη πραγματικότητα, που όλοι οι θνητοί γίνονται μαλθακοί και ανιαροί όταν συγκρίνονται με τη Leanan Sidhe.






Βιβλιογραφία:

Good Faeries, Bad Faeries, by Brian Froud (Simon & Schuster Editions, New York 1998)

The Complete Poems of John Keats (Modern Library Editions, New York 1994)

Μύθοι των Κελτών, Miranda Jane Green (Εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμας, Αθήνα 1996