Fairysmoke από την/τον/το Νομίζω

can I make a folk out o' you? (Μουσικές Επιλογές)

2010-03-27T12:20:00.035+02:00

Προτείνω να ξεκινήσετε την μουσική, πρωτού ξεκινήσετε να διαβάζετε.

1. Child – Twa Sisters

Η μπαλάντα Twa Sisters, όπως έχω αναφέρει και σε παλαιότερη δημοσίευση είναι γνωστή και με το τίτλο Child 10. Όπου Child είναι το όνομα του αμερικανού καθηγητή F. J. Child (1825-1896), ο οποίος συγκέντρωσε πλήθος παραδοσιακών τραγουδιών μεταξύ άλλων και στο πολύτομο έργο του: English and Scottish Popular Balllads.
Ένας άλλος γνωστός, σπουδαίος συλλέκτης και ειδήμων στην παραδοσιακή μουσική ονόματι Alan Lomax (1915-2002), επίσης αμερικάνος, έχοντας κληρονομήσει την αγάπη του για την folk μουσική από τον πατέρα του John Lomax, ηχογράφησαν από κοινού με τον Peter Kennedy (1922-2006) κάποιες μπαλάντες του καθηγητή Child, σε ακουστική μορφή μεταξύ του 1951 και 1958 σε δύο άλμπουμ από τα συνολικά πέντε της συλλογής The Folk Songs of Britain. O Lomax ουσιαστικά δεν ήταν συλλέκτης με την υλιστική έννοια του όρου αλλά έτρεχε σε φάρμες, χωριατόσπιτα, εκκλησίες, φυλακές και ηχογραφούσε την μουσική κληρονομιά λαών, όπως της Ιταλίας, της Σκωττίας, της Αϊτής κ.ά.
Το Twa Sisters, τραγουδάνε εδώ οι John Strachan και η Fyvie, απ' το Aberdeenshire της Σκωττίας την μία από τις 20 εκδοχές της μπαλάντας που είχε συγκεντρώσει ο Child. Αλλά για προσωπικούς αισθητικούς λόγους για την ανάγκη της ακουστικής συνέχειας της συλλογής, ακούγεται μόνο η πρώτη στροφή κι η φωνή του John Strachan.

There were two sisters lived in a glen,
Binnorie O Binnorie,
And the bonny miller laddie came a-courtin' o' them,
By the bonny mill dams o' Binnorie.

2. The Pentangle – Omie Wise

Το μουσικό σχήμα The Pentangle εμφανίστηκε στην μουσική σκηνή στα τέλη της δεκαετίας του 60. Αποτελούμενο από δύο ήδη καταξιωμένος βιρτουόζους κιθαρίστες με γνωστή προσωπική καριέρα, τους Bert Jansch και John Renbourn – έχοντας κιόλας ήδη από δύο κοινού συνεργασίες το 1966 και μια συγκατοίκηση -, την Jackie McShee, τον Danny Thompson και τον Terry Cox, έφερε την folk μουσική κοντά με την blues & την jazz με φοβερά αποτελέσματα.

Η μπαλάντα Omie Wise αποτελεί μία παραδοσιακή μπαλάντα φόνου (murder ballad) και τα ίχνη της πάνε πίσω 200 χρόνια. H αμερικανίδα Omie Wise ή Naomi Wise (1989-1808), ήταν ένα διάσημο θύμα φόνου, που έμεινε στην μνήμη λόγω της ομώνυμης μπαλλάντας που γράφτηκε για τον άδικο θανατό της.
Σύμφωνα με τον θρύλο, οι στίχοι γραφτήκαν αμέσως μετά τον φόνο της απ’ τον εραστή της John Lewis, που την άφησε έγκυο αλλά στην συνέχεια θέλησε να την ξεφορτωθεί πνίγοντάς την στο ποτάμι. Ο αρχικός εμπνευστής και συνθέτης παραμένει άγνωστος.

Come listen to my story,
I'll tell you no lies,
how John Lewis did murder a little Omie Wise

3. Ewan McColl – There's Nothing To Be Had Without Money

Εάν ο Γκαίτε χαρακτηρίστηκε ως ο τελευταίος οικουμενικός άνθρωπος, ο Ewan McColl ήταν ίσως κάτι αντίστοιχο για την σκωτσέζικη κουλτούρα και ειδικά για την μουσική σκωτσέζικη παράδοση. Γεννημένος στις 25 Ιανουαρίου του 1915 στο Salford της Σκωττίας, oι γονείς του αποτέλεσαν βασικό καταλύτη για την ενασχόλησή του με την μουσική αφού ήταν τραγουδιστές. Ο πατέρας του μιλούσε σκωτσέζικα ενώ η μητέρα του ουαλικά. Στα 14 εγκατέλειψε το σχολείο για να τραγουδάει και να παίζει θέατρο στον δρόμο και γρήγορα τον ανακάλυψε το BBC, έτσι σύντομα μεταξύ άλλων έγραφε και για το ράδιο. Ήταν εκείνος που άνοιξε το Ballads and Blues Club, το πρώτο folk club στην Αγγλία και ιδρυτής του Critic’s Club, ένα καθοριστικό μουσικό σχήμα που περιελάμβανε μουσικούς όπως οι Frankie Armstrong, Anne Briggs, και John Faulkner.
Πέρα από το τραγούδι και την μουσική ο McColl ασχολήθηκε με την ηθοποιία και την συγγραφή θεατρικών έργων. Μάλιστα ο Bernard Shaw είπε «Εκτός απ’ τον εαυτό μου, ο McColl είναι η μόνη ιδιοφυΐα στο αγγλικό θέατρο σήμερα.»

Αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους ερμηνευτές παραδοσιακών τραγουδιών που ηχογραφήθηκαν ποτέ. Το πιο σημαντικό και φιλόδοξό του έργο είναι ίσως η ηχογράφηση ενός αντιπροσωπευτικού δείγματος του καθηγητή Child με αγγλικές και σκωτσέζικες μπαλάντες. Όμως το έργο του ως μουσικού, εκτείνεται σε μια μεγάλη δισκογραφία. Το 1962 ηχογράφησε ένα άλμπουμ με τον τίτλο Broadside Ballads (London: 1960-1970), στο οποίο το συνοδεύει μεταξύ άλλων και η σύζυγός του Peggy Seeger (ετεροθαλής αδελφή του αμερικανού μουσικού Pete Seeger). Από αυτό το There's Nothing To Be Had Without Money, «βασισμένο» σύμφωνα με τον McColl «στον μουσικό σκοπό γνωστό ως “Sting” και σαν “Oil of Barley”, χρησιμοποιήθηκε για μια μεγάλη ποικιλία τραγουδιών, τα περισσότερα των οποίων είχαν να κάνουν με την αξία του χρήματος.»

Thus to conclude as I began
I wholly am inclined,
Wishing that each true hearted man,
A faithful friend may find:
You that my verses stay to hear,
Draw money for to buy me beer,
The price of it is not too dear,
‘T will cost you but a penny.

4. Malicorne – Pierre de Grenoble

Στην Γαλλία, ένα συγκρότημα που έμελλε να δέσει το όνομά του με την φολκ σκηνή ήταν οι Malicorne. «Παιδί» της σχέσης των Gabriel Yacoub και Marie Yacoub, πήρε το όνομά του από μία πόλη της Γαλλίας, γνωστή για τις πορσελάνες και την κεραμεική της. Με κύρια επιρροή από τους άγγλους Steeleye Span, οι Yacoub κυκλοφόρησαν αρχικά το 1ο τους άλμπουμ Pierre de Grenoble το 1973 και τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησαν ως Malicorne πλέον, άλμπουμ με το ίδιο όνομα. Μα κι οι επόμενοι δίσκοι δεν είχαν όνομα και γράφανε απλά Malicorne στο εξώφυλλο, οπότε νοητά ξεχωρίζουν στην καθομιλουμένη ως Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV κ.ο.κ.

Quand Pierre est parti pour la guerre,
Sept ans y est resté,
Sept ans y est resté.
L'a laissé sa mie à Grenoble
S'mourant de regrets.

5. The Incredible String Band – Witches Hat

Το 1965 εμφανίστηκαν στην μουσική σκηνή οι πλέον θρυλικοί και κατά πολλούς πιθανοί πρωτοπόροι της psych folk, οι Incredible String Band. Το μουσικό αυτό σχήμα βασισμένο κυρίως στα μουσικά ταλέντα των Robin Williamson και Mike Heron προέρχεται από την Σκωττία. Στο Ενδιμβούργο ήταν άλλωστε που τα δύο ιδρυτικά μέλη Robin Williamson και Clive Palmer κάνανε ζωντανές εμφανίσεις στο Crow Bar, που το είχε ο ιρλανδός μουσικός Archie Fisser, όπου επίσης πραγματοποιούσε ζωντανές εμφανίσεις ο Bert Jansch, ο Ron Cavana κ.ά.
Μετά την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ το 1966 μόνο ο Heron έμεινε στην Σκωττία. Ο Williamson έφυγε με την γυναίκα του για το Μαρόκο, απ’ όπου επέστρεψε με εξωτικά όργανα, όταν του τελείωσαν τα λεφτά και συνέχισε με τον Heron τους Incredible String Band.

Ο Palmer έφυγε για το λεγόμενο «hippie trail» προς την Ινδία και το Αφγανιστάν, μα όταν επέστρεψε δεν θέλησε να συνεχίσει με τους Incredible String Band (ISB).
Οι ISB κυκλοφόρησαν ακόμη ένα άλμπουμ το 1967 με τον Danny Thompson των Pentangle στο μπάσο και δύο άλμπουμ το 1968. Ένα από τα οποία ήταν το Hangman’s Beautiful Daughter. Το οποίο έφτασε στα TOP 5 των αγγλικών charts και πρωτάθηκε για Grammy στις ΗΠΑ.
Από αυτό το άλμπουμ ακούμε το Witches Hat.

If I was a witches hat
sitting on her head like a paraffin stove
I'd fly away and be a bat
across the air I would rove

6. Midsommar – Balladen Om Bellfast

Από την συλλογή του Alan Lomax, Folk is not a Four Letter Word, Vol II, διάλεξα ένα κομμάτι Σουηδών, που όπως γράφει και στις σημειώσεις του CD, είχαν την τόλμη να ηχογραφήσουν το άλμπουμ στην σουηδική γλώσσα. Midsommar σημαίνει κατακαλόκαιρο και αποτελεί αγαπητή για τους Σουηδούς γιορτή. Το κομμάτι προέρχεται από ηχογράφηση του ’70 ενώ την δεκατία του 2000-2010 επαναδραστηριοποιήθηκαν.

7. Fairport Convention – She Moves Through the Fair

Το παραδοσιακό, θλιμμένο τραγούδι She Moves Through the Fair, βρήκε μέσα από τους Fairport Convention την πιο στοιχειωμένη εκδοχή του. Από τις επιλογές στην κιθάρα του Richard Thompson και την αιθέρια φωνή της Sandy Denny, το μεταμορφωμένο She Moves Through the Fair, συμπληρώνει ένα άλμπουμ αναφορά για την folk rock σκηνή με τίτλο What We Did In Our Holidays. To 2ο κατά σειρά άλμπουμ της μπάντας απ’ το Λονδίνο, που κυκλοφόρησε το 1969.

My young love said to me "My mother won't mind
And my father won't slight you for your lack of kind"
And she laid her hand on me and this she did say
"Oh, it will not be long, lord, till our wedding day"
And she went away from me and moved through the fair
And fondly I watched her move here and move there
And then she went onward, just one star awake
Like the swan in the evening moves over the lake
Last night she came to me, my dead love came in
So softly she came that her feet made no din
And she laid her hand on me and this she did say
"Oh, it will not be long, lord, till our wedding day"

8. Trees – The Great Silkie

"Ο Barry την έκανε για Ολλανδία. Ο Unwin δούλευε σε μια τράπεζα. Ο David βρισκόταν σε συναισθηματικό αδιέξοδο ενώ ήταν στο πανεπιστήμιο. Η Celia δεν είχε μέλλον στην δραματική σχολή. Ο Bias στο μεταξύ περίμενε για όλο αυτό να συμβεί. Γιατί ήταν όλοι τους φίλοι φίλων, οπότε κάποια στιγμή θα βρισκόντουσαν. Μόλις λοιπόν βρεθήκαν, τους φάνηκε φυσιολογικό να ξεκινήσουν μια μπάντα, όχι για να γεμίσουν ένα κενό στο μουσικό γίγνεσθαι αλλά γιατί ο ένας σκέφτηκε για τους άλλους, ότι αποτελούσαν ένα ωραίο παζλ αποτελούμενο από πέντε κομμάτια."
Brian Murray Smith, Μάρτιος 1970

Έτσι λοιπόν είχαν τα πράγματα πάνω κάτω για την γέννηση των Trees και την βραχυπρόθεσμη ύπαρξή τους σαν συγκρότημα.
Οι Trees διαλυθήκανε όπως δημιουργηθήκανε, απλά κι απέριττα. Κάποιοι συνεχίσανε αλλά το βασικό κουιντέτο δεν βρέθηκε όλο μαζί παρά 38 χρόνια αργότερα, το 2008, με αφορμή τον θάνατο του Stephen Unwin Brown, που έμελλε να σηματοδοτήσει και την επανέκδοση των δύο σημαντικότερων άλμπουμ τους. Των The Garden of Jane Delawney και On the Shore, τα οποία κυκλοφορήσαν αρχικά και τα δύο το 1970. Το 1ο είναι αγαπητό από τους fun της folk rock σκηνής και το θαυμάσιο Great Silkie, μας θυμίζει μεταξύ άλλων γιατί. Βασισμένο στο παραδοσιακό κομμάτι The Great Silkie from Sule Skerry, προερχόμενο από τα νησιά Orkney, βασίζεται στον μύθο των μυθικών πλασμάτων Silkies (επισκεφθείτε εδώ αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα) και το κομμάτι μιλάει για μία μητέρα που δεν θέλει να παραδεχτεί ότι ο γιος της είναι ένα τέτοιο πλάσμα.

For he came in one night to her bed fit
And a gromly guest I'm sure was he
Sang Here am I, thy bairns father
Although I be not comely

I am a man upon dry land
I am a silkie in the sea
And when I'm far from earthly strand
My home it is in Sule Skerry

9. Silly Wizard - If I Was A Blackbird

Αφήνοντας για λίγο στην άκρη την ροκ επιρροή στην φολκ μουσική, συναντάμε τους Silly Wizard, ένα από τα κορυφαία σύνολα παραδοσιακής σκωτσέζικης και κέλτικης μουσικής. Η μπαλάντα If I was a Blackbird μπορεί να προέρχεται από τον δίσκο Wild and Beautiful του 1981 γραμμένο από τους ίδιους, μα σου δημιουργεί την εντύπωση πως ανήκει σε μια αλλότινη εποχή ζοφερής και στοιχειωμένης Σκωτίας καμωμένη από ομίχλη και βαθυπράσινα δάση.

10. Davy Graham – Sally Free and Easy

Ο Davy Graham υπήρξε επιρροή για κιθαρίστες, όπως ο Nick Drake, o Bert Yansch οι Simon & Gurfankel και τόσοι άλλοι. Άρχισε να ηχογραφεί από το 1963, μπλέκοντας τις δικές του επιρροές από τζαζ, μπλουζ, φολκ, ανατολίτικες φόρμες και ινδικά ράγκα κι όπως κι ο John Fahey, στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, προσπαθούσε να πειραματιστεί με τα είδη οδηγώντας τα σε ανεξερεύνητα μουσικά μονοπάτια. Ότι δηλαδή, έκανε η ψυχεδελική σκηνή της δεκαετίας του εξήντα, μόνο που οι Graham & Fahey δεν ήταν ροκάδες. Το Sally Free and Easy είναι ένα παραδοσιακό κομμάτι, το οποίο έπαιξε ο Graham στον δίσκο του Folk, Blues and Beyond το 1964 κι έπεσε στην αντίληψή μου στο blog του Music Traveler.

11. Alexis Korner & CCS – Sunrise

Ο Dave Graham συνεργάστηκε και με τον πολυπράγμων Alexis Korner, ο οποίος φέρει τον βαρύ τίτλο «Ο Ιδρυτής των British Blues». Γεννημένος στο Παρίσι από αυστριακό πατέρα και ελληνίδα μητέρα, αγάπησε τα μπλουζ από παιδί, όταν άκουγε σε μια αεροπορική επιδρομή στο Λονδίνο τον Β’ ΠΠ έναν δίσκο του μαύρου πιανίστα Jimmy Yancey. Μετά τον πόλεμο έμαθε πιάνο και κιθάρα, έπαιξε σε μια τζαζ μπαντα και το 1955 άνοιξε το φημισμένο κι επιδραστικό London Blues and Barrelhouse Club, στο οποίο έφερνε αμερικανούς μπλουζίστες άγνωστους στο αγγλικό κοινό.

Το 1957 κυκλοφόρησε τον 1ο δίσκο με την μπάντα του κι η εποποιία συνεχίστηκε. Το Sunrise το κυκλοφόρησε με τους CCS την δεκαετία του 70 και το συμπεριέλαβε ο Alan Lomax στην συλλογή Folk is not a Four Letter Word, Vol. II.

...and it's time to stop thinking,
about the things I got to do
all day through.

12 The Pentangle - Travelling Song

Επιτρέψτε μου ένα ακόμη κομμάτι των The Pentagle, του οποίου η εκδοχή είναι από ένα live που είχαν δώσει στο ράδιο του BBC και κυκλοφόρησε σε CD στα μέσα της δεκαετίας του 90 κι επανακυκλοφόρησε με περισσότερο υλικό το 2004. Εκδοχή του κομματιού σώζεται και σε βίντεο από το κανάλι του BBC.

Sitting behind the front wheel
cause my woman beside me too
hey baby, we 're going home
yeah baby, we 're going home

13 The Strawbs – Witchwood

Η Sandy Denny των Fairport Convention, δεν ξεκίνησε από τους Fairport αλλά από τους Strawbs, όπου κυκλοφόρησαν μαζί κι ένα άλμπουμ ως Sandy Denny & the Strawbs το 1968. Ξεκινώντας σαν φολκ ροκ μουσικό σχήμα, κατέληξαν στην συνέχεια να θεωρούνται ως ένα σημαντικό progressive ροκ σχήμα ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 70. Πριν αποκτήσουν progressive ήχο, ηχογράφησαν το From the Witchwood το 1971, το οποίο περιέχει το στοιχειωμένο – όπως άλλωστε προϊδεάζει κι ο τίτλος του – Witchwood. Ένα κομμάτι γραμμένο από τον κύριο εκφραστή του συγκροτήματος Dave Cousins, το οποίο μιλάει για έναν περιπλανώμενο μουσικό, ο οποίος μπαίνει σε ένα στοιχειωμένο δάσος, που δεν έμελλε να βγει ποτέ.

I dropped down in the witchwood
To see what I could find
The trees had taken time out
To blow away my mind
All that I could hear there
Was the sound of my own voice
But the music it was making
Was nothing of my choice.

14 Donovan - The Lullaby of Spring

Ένας από τους κύριους άγγλους τραγουδοποιούς της φολκ ροκ σκηνής της Αγγλίας, ήταν ο σκωτσέζος Donovan Phillips Leitch, o οποίος από τα ΜΜΕ της εποχής ορίστηκε ως η αγγλική απάντηση στον Bob Dylan, δεν έμελλε όμως να είναι το ίδιο επιδραστικός. Ήταν όμως πιο φολκ με την κέλτικη έννοια. Μάλλον γι’ αυτό έχω περισσότερα άλμπουμ του στην δισκοθήκη μου από ότι του Dylan. Το Νανούρισμα της Άνοιξης, από το άλμπουμ For Little Ones του 1967, εμπεριέχει την καθαρόαιμη επιρροή της κέλτικης παράδοσης στην μουσική παιδεία του Donovan. Μιλάει για τον ερχομό της άνοιξης με μία μελαγχολία σκωτσέζικης μπαλάντας και τον λυρισμό ενός Άγγλου ρομαντικού.
Πάντως κυκλοφόρησε πιο ροκ άλμπουμ, συνεργαζόμενος και με την μπάντα του Jeff Beck - καθώς και το μπάσο του John Paul Jones - στο ψυχεδελικό καλλειδοσκοπικό άλμπουμ του, Barabajagal.

Rain has showered far her drip
Splash and trickle running,
Plant has flowered in the sand
Shell and pebble sunning.

So begins another spring,
Green leaves and of berries,
Chiff-chaff eggs are painted by
Mother bird eating cherries.

15. C.O.B. - Sweet Slavery

Αφού το ιδρυτικό μέλος Clive Palmer των Incredible String Band εξαφανίστηκε αρχικά στους δρόμους της ανατολής, επιστρέφοντας μετά πίσω μη συμμετέχοντας πια – ίσως κατ’ επιλογή - στους καταξιωμένους πλέον Incredible String Band, ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 70 τους C.O.B. που αποτελούσαν ακρωνύμιο του Clive’s Original Band. Κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ. Το – επίσης – στοιχειωμένο - για αυτήν την λίστα τραγουδιών – κι υπερεαλιστικών στίχων Sweet Slavery προέρχεται από το ντεμπούτο τους Spirit of Love του 1970.

Lying by her night time hazy girl
coloring the patterns that the falling shadow spill
the memories bring pictures of the sea
she swims the glimming swallows rescues me
dreaming like a baby so beautifully
I sing songs of love and truth like water running free
and cold between the ocean and the sky
reveal how easily the answers lie

16 Alasdair Roberts - You Muses Assist

Ρίχνοντας μια ματιά στους σύγχρονους εκφραστές της φολκ σκηνής, ακούμε τον Alasdair (Ali) Roberts ν’ ανθίζει μέσα από τους Apendix Out και στην συνέχεια να ηχογραφεί προσωπικά άλμπουμ, τα οποία επηρεασμένα από την κληρονομιά του – τώρα πια – Ηνωμένου Βασιλείου, ενσαρκώνει κομμάτια με σπάνια κέλτικη ομορφιά. Μόνο ο 1ος του δίσκος αποτελείται από εκτελέσεις παραδοσιακών μελωδιών. Στα υπόλοιπα άλμπουμ του (μέχρι και το Spoils (2009) που έχει πιο πρόσφαρα) τραγουδά δικά του πονήματα. Από αυτό το κομμάτι Muses Assist Me, αποτελεί έναν χαρακτηριστικό αντιπρόσωπο του μουσικού του έργου.

You Muses, you Muses assist
All downtrodden spirits uplift

17. Espers – Dead Queen

Οι Espers έρχονται από την neo folk σκηνή της Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ και μέσα στην μουσική τους, είναι ορ ατή η κέλτικη παράδοση αφού διαφαίνεται στο παίξιμό τους η αγγλική πειθαρχία κι εκλεκτικότητα, που απαιτείται. Το Pentangle-ικό Dead Queen από τον δεύτερο δίσκο τους, II του 2006, αποτελεί μονάχα ένα δείγμα της μουσικής δουλειάς και της folk πολυπροσωπικότητας του μουσικού τρίου (με πλήθος συνεργασίες), που ακούει στο όνομα Espers.

Oh, what lies as this fire silently rises
Sparks piercing the sun
Darkness where there was none looked dead
Green and white, blue has yet to die
Crimson tides flowing fluid and wild
Draw those tears and kneel to the day
Mud will flow, greener grass to grow
Worry not, your time here was well

Μουσικές Επιλογές (Hawkwind-οκεντρικές)

2008-11-09T18:28:00.020+02:00

Προτείνω να ξεκινήσετε την μουσική, πρωτού ξεκινήσετε να διαβάζετε.

01. Hawkind - Quark, Strangeness and Charm

Αυτή την φορά θα ξεκινήσω με τους βρετανούς space rockers (διαστημικοί ροκάδες) Hawkwind, οι οποίοι σχηματίστηκαν το 1969 και μέχρι σήμερα, χωρίς καμμία διακοπή, κυκλοφορούνε άλμπουμ και κάνουν ζωντανές εμφανίσεις. Ανά διαστήματα επισκέπτονται και την χώρα μας, δηλαδή την Αθήνα. Ένα άσχημο φαινόμενο για την Ελλάδα, όπου είναι ο κανόνας τα περισσότερα γκρουπ να εμφανίζονται μόνο στην πρωτεύουσα - άντε και στην Θεσσαλονίκη. Αυτό μάλλον μας κάνει τυχερούς αλλά κάποιους άλλους άτυχους.

Άλλο παράλογο και πιο συγκεκριμμένα με τους Hawkwind στην χώρα μας απαντάται στα ράφια τουλάχιστον του "πολύ" Metropolis, όπου τους είχα συναντήσει επανηλελειμμένως στην κατηγορία metal. Αυτό μπορεί να έχει αλλάξει αλλά δεν θα μπω στον κόπο να το επαληθεύσω. Καταρχάς metal το '69 δεν υπήρχε σαν όρος, ούτε σαν ήχος. Όλα αυτά τα αναφέρω, γιατί σε μια κυκλοφορία τους το ΄77 με τίτλο: Quark, Strangeness & Charm, βγάλανε το hit Hassan-i-Sabah, όπου παίζεται πολύ στα στέκια των μεταλάδων-ροκάδων. Αλλά όχι. Οι Hawkwind κάθε άλλο μπάντα είναι που ψάχνει τις εύκολες λύσεις και τις εμπορικές διακρίσεις. Το Quark, Strangeness and Charm έμελλε να είναι ένα από τα πολύ ενδιαφέροντα άλμπουμ αυτής της space hippie στην νοοτροπία μπάντα, που στην παρούσα playlist υπάρχει το ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ που μιλάει αστειευόμενο για τα τρία υπο-ατομικά σωματίδια.

Σε 1ο πλάνο ο Michael Moorcock κι ο ηθοποιός Jon Finch (as Jerry Cornelius) και οι Hawkwind την εποχή του Space Ritual (από τα αριστερά προς τα δεξιά: Dik Mik, Robert Calvert, Nik Turner, Stacia, Simon King, Dave Brock, Del Dettmar, Lemmy) σε μια σκηνή απ' τα γυρίσματα της ταινίας The Final Programme (1973) του Robert Fuest.

02. Robert Calvert - Widow Maker

Σε αυτό το άλμπουμ - και σε ακόμη τέσσερα - οι Hawkwind είχαν στις τάξεις τους τον χαρισματικό Robert Calvert (ποιητή, μουσικό κ.ά.) (βλ. διπλανή φωτογραφία), που ήταν αυτός που έβαλε για τα καλά τον στίχο της επιστημονικής φαντασίας στα τραγούδια της μπάντας ήδη από το Doremi Fasol Latido του 1972. Όταν ο Robert Calvert έγραφε μαζί με την "κολώνα" των Hawkwind, Dave Brock το Quark, Strangeness & Charm είχε ήδη κυκλοφορήσει δύο προσωπικά άλμπουμ. Τα οποία αποτελούν και concept albums. Δηλαδή, αποτελούνται από τραγούδια, που έχουν κοινή θεματολογία. Το 1974 κυκλοφόρησε το Captain Lockheed and the Starfighters, που αποτελεί σάτυρα μίας παρωδίας. Πιο συγκεκριμμένα, ενός πολεμικού αεροσκάφους που λάνσαρε ο υπουργός αμύνης της Γερμανίας, Herr Franz Joseph Strauss στις αρχές της δεκαετίας του 60, βασισμένο στο Αμερικανικό αντίστοιχο αεροσκάφος που ήταν γνωστό ως Lockheed Starfighter.
Το αεροσκάφος ήταν προϊόν τόσο κακής αεροναυπηγικής και τεχνολογίας που η ασφάλειά του ήταν άθλια, ειδικά στην Γερμανική εκδοχή του. Μέχρι και την κυκλοφορία του δίσκου από τον Calvert είχαν ήδη "πέσει" 162 αεροσκάφη Starfighter. Τα προσωνύμια που του είχαν δοθεί ποικίλαν, όπως Flying Coffin (Ιπτάμενο Φέρετρο), Widow Maker (Ζωντοχηρο-δημιουργός) και Jinx Jet (Γκαντεμο-αεροθούμενο).

Φυσικά τα συμβόλαια που υπογράφηκαν ανάμεσα στο Αμερικανικό Υπουργείο Αμύνης και στα αντίστοιχα υπουργεία άλλων χωρών, βγήκαν στην επιφάνεια ως σκάνδαλα, αφού φαίνεται πως για να φθνηνίνουν τα αεροσκάφη, γινόντουσαν κάποιες μικροεπεμβάσεις, εξού και το ζενίθ πτώσεων της γερμανικής εκδοχής.
Εδώ ακoύμε το Widow Maker.

03. Amon Duul II - C.I.D. In Uruk

O Calvert ακόμη συνεργάστηκε και με τους Nektar & Amon Duul II, τα οποία ήταν συγκροτήματα της λεγόμενης σκηνής krautrock στην Γερμανία, που αποτελεί ουσιαστικά "ξάδερφο" της psych rock σκηνής. Με τους Nektar συνεργάστηκε στο Down to Earth, ενώ με τους Amon Duul II στο Die Losung το '88. Οι Amon Duul II, μετανσάρκωση των σύντομων στην ζωή κι άσημων, πρώτων Amon Duul, είχαν ήδη μακρά δισκογραφία πίσω τους συντελώντας στην δημιουργία του Γερμανικού ροκ της εποχής και του κινήματος του krautrock. Ήδη από την 1η τους κυκλοφορία με τίτλο Phallus Dei (Το Πέος του Θεού), έκαναν αίσθηση. Το ομώνυμο κομμάτι έχει γύρω στα 25 λεπτά διάρκεια. Η επόμενη κυκλοφορία τους με τίτλο Yeti την επόμενη χρονιά, τους εξύψωσε σε κοινό και κριτικό συγκρίνοντάς του με τους Pink Floyd, Velvet Underground κι άλλα θηρία της ψυχεδελικής ροκ της εποχής. Εδώ ακούμε το C.I.D. In Uruk από ένα μετέπειτα άλμπουμ με τίτλο Carnival in Babylon του 1972.

04. Gong - Master Builder

Οι Hawkwind ήταν κι είναι μια μπάντα, που από τις τάξεις της έχουν περάσει πολλοί καταξιωμένοι μουσικοί. Όπως οι Lemmy, Ginger Baker, Simon House καθώς και ο συγγραφέας Michael Moorcock, που επηρεασμένος από την μπάντα έκανε την δική του κυκλοφορώντας κι άλμπουμ. Ένας άλλος μουσικός που προσχώρησε στο συγκρότημα στα τέλη του ΄79 για να κυκλοφορήσει και μαζί τους το άλμπουμ Levitation ήταν ο Tim Blake. Ο Blake είχε στο βιογραφικό του ήδη την συμμετοχή του στην Gnome Trilogy (τριλογία του Νάνου-Ξωτικού) ως μέλος του θρυλικού σχήματος από την Γαλλία, τους Gong. Οι Gong έχουν έρθει στην Ελλάδα τουλάχιστον 2 φορές πριν κάτι χρόνια, που μετρώνται στα δάχτυλα των δύο χεριών, με τον "απολιθωμένο" Daevid Allen να κρατιέται ακόμη. Ο Daevid Allen (βλ. αριστερά στην φωτό το 1974) ήταν η αιτία που δημιουργήθηκαν οι Gong το 1967 μα οι πραγματικοί ιδρυτές είναι οι αστυνομικές αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου, που αρνήθηκαν στα τέλη του '60 στον εκ Αυστραλίας Daevid Allen ανανέωση της πράσινης κάρτας του, για να πάει να σμίξει πάλι με τους Soft Machine απ' το Canterbury και κατέφυγε στο Παρίσι. Ο Allen είχε φύγει από την Αυστραλία το 1960 εμπνευσμένος από το κίνημα των Beat κι ήδη είχε ταξιδέψει στην Γαλλία στο παρελθόν έχοντας γνωρίσει τον William Burroughs κι είχε σχηματίσει τους Daevid Allen Trio παίζοντας κομμάτια με στίχους απ' τις δουλειές του Burroughs. Υπόψην πως το μετέπειτα γκρουπ Soft Machine που ο Allen αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος, πήρε το όνομά του από το ομώνυμο διήγημα του Burroughs. Ακούμε από το τρίτο μέρος και τελευταίο της τριλογίας με τίτλο You του 1974 το κομμάτι Master Builder.

Οι Gong σε ζωντανή παράσταση το 1974

05. Daevid Allen - Memories

Οι Gong μπορεί να δημιουργήθηκαν το 1967 αλλά το γκρουπ ουσιαστικά διαλύθηκε με την επανάσταση των φοιτητών το 1968 και ο Allen μαζί με ένα άλλο ιδρυτικό μέλος τον Gilli Smith κατέφυγαν στην Μαγιόρκα και στην πόλη Dejà. Σε μια σπηλιά κοινόβιου συνάντησαν τον σαξοφονίστα Dider Malherbe και επιστρέψανε στην Γαλλία μετά από πρόσκληση του σκηνοθέτη Jerome Laperrousaz για να γράψουν την μουσική για την ταινία του, Continental Circus. Παράλληλα, τους πλησίασε και ο Jean Karakos που μόλις είχε ξεκινήσει την εταιρεία παραγωγής BYG υπογράφοντας συμφωνία μαζί του για την κυκλοφορία δίσκων. Στην ίδια εταιρεία ο Allen κυκλοφόρησε και το προσωπικό του άλπουμ Bananamoon το 1970 με την βοήθεια φίλων του μεταξύ των οποίων και του Robert Wyatt των Soft Machine. Τον Wyatt τον είχε γνωρίσε όταν το '61 ταξίδεψε στην Αγγλία και νοίκιασε ένα δωμάτιο σε ένα σπίτι - μετά από αγγελία που είχε βάλει ο Allen ψάχνοντας δωμάτιο -, όπου ο γιος του ιδιοκτήτη ήταν ο 16χρονος τότε Robert. Από αυτή την προσωπική δουλειά του Allen ακούμε το Memories, που τραγουδάει ο Robert Wyatt 10 χρόνια αργότερα από την γνωριμία τους. Την επόμενη χρονιά ο Wyatt θα μείνει παράλητος από την μέση και κάτω όταν θα πέσει από τον 3ο όροφο σε μια απόπειρα αυτοκτονίας, με τους Pink Floyd και support τους Soft Machine να δίνουν συναυλία την ίδια χρονιά μαζεύοντας 10 χιλιάδες λίρες για τον πληγωμένο Robert, ο οποίος σήμερα είναι καταξιωμένος μουσικός.

06. Magma - Hortz Fur Dëhn Stekëhn West

Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο ψυχεδελικός κόσμος των Gong και ο παραμυθένιος-σουρεαλιστικός κόσμος που έπλασε ο Daevid Allen με τις νεραϊδούλες, τους Ραδιονάνους-ξωτικά, τις ιπτάμενες τσαγιέρες, που περιφέρονται γύρω απ' τον πλανήτη Gong, βρίσκει το έτερό του ήμυσι σε ένα άλλο γαλλικό γκρουπ της εποχής με παρόμοιες progressive τάσεις αλλά με πιο σκοτεινή μυθολογία και μουσική. Δεν είναι παρά οι Magma, δημιούργημα του ντράμμερ Christian Vander το '69, με σκοτεινές, δυσείωνες ενορχηστρώσεις και φωνητικά. Με εμφανείς επιρροές από τον Orff και jazz αναφορές επηρεασμένες από τον John Coltrane . Ο Christian Vander, δημιούργησε ακόμη και γλώσσα (Kobaians) για τον κόσμο του, στην οποία τραγουδιούνται όλα τα κομμάτια των δίσκων που κυκλοφόρησαν και αποτελούν όλοι τους κομμάτια του έπους του Kobaia, τον πλανήτη που περιστρέφεται γύρω του η μυθολογία του Vander. H 3η κυκλοφορία των Magma με τίτλο Mekanïk Destruktïw Kommandöh το 1973, αποτελεί μέρος μιας τριλογίας με τίτλο Theusz Hamtaahk και θεωρείται από πολλούς το κορυφαίο τους άλμπουμ. Ακούμε το εισαγωγικό κομμάτι του δίσκου με τίτλο Hortz Fur Dëhn Stekëhn West.

Οι Γάλλοι Magma, εισήγαγαν έναν νέο ρεύμα
της progressive rock σκηνής με όνομα, Zeul.

07. Pink Fairies - Raceway

Επιστρέφοντας πίσω στην Αγγλία και στους Hawkwind, θα ήθελα να σημειώσω πως οι Hawkwind δεν είναι μόνο ένα συγκρότημα που μπαινοβγαίνουν μουσικοί αλλά μια μεγάλη οικογένεια μουσικών εν τέλει, κοινωνικοί και που η μεγαλύτερη χαρά τους δεν είναι παρά να μοιράζονται την μουσική και με άλλα συγκροτήματα, καθιστώντας τους άκρως ενεργητικούς και δημιουργικούς. Μία απόδειξη είναι οι πολλές συλλογές που έχουν κυκλοφορήσει με τίτλο Hawkwind: Family & Friends Relations. Μία άλλη απόδειξη είναι τα πολλά live που έχουν δώσει από κοινού με άλλα συγκροτήματα. Για παράδειγμα αναπτύξαν στενές σχέσεις με τους protopunkers Pink Fairies, που γνωριστήκανε σε δωρεάν συναυλίες που δώσανε στο Φεστιβάλ Bath κάπου στην Αγγλία τον Ιούνιο του 1970, και δώσανε παραστάσεις από κοινού ως Pinkwind! Καθώς και το μέλος τους John Charles Alder γνωστός ως Twink, είχε πάρει μέρος στο Captain Lockheed & the Starfighters του Robert Calvert στο κομμάτι που κλείνει το άλμπουμ. Εδώ ακούμε το τραγούδι Raceway από το κύκνειο άλμπουμ τους με τίτλο Kings of Oblivion που κυκλοφόρησε το 1973, έχοντας πάρει το όνομά του από έναν στίχο του Bowie.

08. Hawkwind - Spiral Galaxy 28948

To επόμενο κομμάτι της λίστας με τίτλο Spiral Galaxy 28,948, είναι γραμμένο από τον Simom House και βρίσκεται στην κυκλοφορία τους του 1975 Warrior at the Edge of Time, βασισμένη σχεδόν όλη στον Αιώνιο Προμάχο του Michael Moorcock που συμμετέχει στο άλμπουμ και στιχουργικά. Το ορχηστρικό Spiral Galaxy 28,948, όμως δεν ανήκει σε αυτά τα τραγούδια του άλμπουμ. Ουσιαστικά είναι ένας τρόπος να θυμάται κανείς την ημερομηνία γέννησης του Simon House, η οποία είναι στις 28 Σεπτεμβρίου (9) του 1948...

09. Hawkwind - High Rise

Το τελευταίο κομμάτι με τίτλο High Rise, προέρχεται από την κυκλοφορία R.X.R. 5 του 1979 από τους Hawkwind σε στίχους του Calvert.

"Επίπεδο οικόπεδο
Δύο διαστάσεων
Νέον Τοτέμ κοντάρι στον ουρανό
Κρατάει το σκορ των ανθρώπων που στοιβάζονται τόσο ψηλά
Πάνω απ' το έδαφος
Αλλά το μόνο που μπορούν ν' ακούσουν είναι ο ήχος του αέρα στις αντένες
Είναι ένας ανθρώπινος ζωολογικός κήπος
Μια μηχανή αυτοκτονίας"

Λίγη Μουσική Χίλιες Λέξεις (playlist Αυγούστου)

2008-08-01T03:17:00.012+03:00

1. John Fahey & his Orchestra - Steamboat Gwine 'round De Bend (1972)

Ο ασυμβίβαστος κιθαρωδός που άκουγε στο όνομα John Fahey (1931-2001) έχει σημαδέψει ήδη πολλούς καλλιτέχνες με την στάση του απέναντι στην μουσική και το προσωπικό του στυλ που ανέπτυξε από πολύ νωρίς. Μελετητής της λαϊκής μουσικής παράδοσης είχε αποκαλέσει χαρακτηριστικά τις μελέτες του γύρω από την αρχαία φόρμα και την ανεπτυγμένη αρμονία ως "Αμερικανική Αρχέγονη Κιθάρα". Το μακροσκελές του έργο αποτέλεσε για την κλασική κιθάρα ένα μεγάλο εξελικτικό άλμα.

2. The Rose Garden - Coins of Fun (1968)

Μία ακόμη μπάντα από το νότιο Σαν Φρανσίσκο της χρυσής εκείνης εποχής, με μία μόνο όμως κυκλοφορία. Θα μπορούσαν να περιγραφούν λιγότερο χαρούμενοι από τους Mamas & the Papas.

3. Mini & Richard Farina - Reflections in a Crystal Wind (1965)

Πηγαίνοντας πιο πίσω ο Richard Farina ήταν ήδη γνωστός από τις αρχές της δεκαετίας ως συγγραφέας και τραγουδοποιός. Έχοντας συμμετάσχει και με ψευδώνυμα σε άλμπουμ του Bob Dylan. Σε κάποιο σημείο παντρεύτηκε και την Mimi, την αδερφή της Joan Baez και από τότε παρουσιαζότανε ως duo. Η μουσική τους περισσότερο αφοσιωμένη στην folk αλλά με ηλεκτρικές εκφράσεις.

4. Gothic Horizon - Willow Tree Vale Song (1971)

Από την αγγλική μουσική έκφραση της flower power οι Gothic Horizon των Andy Desmond και Richard Garrett κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ που δεν είναι μόνο σπάνια να βρεθούν αλλά δύο πολύ καλές κυκλοφορίες της εποχής.

5. Lindisfarne - Turn a Deaf Ear (1970)

Οι επίσης Άγγλοι folk-rockers από το Newcastle με ένα κομμάτι από την πρώτη και κατά πολλούς καλύτερη κυκλοφορία τους.

6. The West Coast Pop Art Experimental Band - If You Want This Love

Αυτή η μπάντα από το Los Angeles αποτελεί πλέον cult σχήμα για τους λάτρεις του είδους. Ένας κατά πολλούς μέτριος δίσκος (Part 1), αποτελεί τελικά από μόνος του κάτι πολύ παραπάνω.

7. Stone Age Hearts - Sick of You (2005)

...I'm sick of you...

8. The Long Ryders - Looking for Lewis and Clark (long version) (1985)

Οι root rockers Long Ryders, είχαν αρχικά στις τάξεις τους τον Steve Wynn και έπαιζαν σε μαγαζιά στο L.A. που έπαιζαν και οι Dream Syndicate. Πάντως ο rock ήχος τους έχει περισσότερες αναφορές στην country.

9. Pink Fairies - Runaway (1973)

Έναν θρυλικό γκρουπ πλέον από την περίοδο της pro-punk - ήδη με το Never Never Land του 1971 - και από το τρίτο και τελευταίο studio άλμπουμ τους Kings of Oblivion.

10. Steve Wynn -Wait Until You Get To Know Me (2008)

Από το τελευταίο του προσωπικό άλμπουμ, παίρνοντας πρώτο ρόλο η ακουστική του κιθάρα. Συχνός περαστικός από την Ελλάδα, δεν παρέλειψε να την συμπεριλάβει στο tour για την παρουσίαση του νέου του αυτού δίσκου. Αστείρευτη έμπνευση.

(...κάτι άκουσα για το Καλοκαίρι...)

11. The Baseball Project - Cratitude (for Curt Flood) (2008)

Το Baseball Project φτιάχτηκε από μουσικούς που είναι ταυτόχρονα και μεγάλοι funs του baseball. Μεταξύ τους ο Steve Wynn και ο Scott McCaughey. Αυτό το κομμάτι μιλάει για έναν παλαίμαχο παίχτη που στα χρόνια του είχε μόνο την δόξα και την φήμη όπως αποτυπώνονται καταθλιπτικά στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες των εκείνων αλλότινων καιρών, σε αντίθεση με την πραγματικότητα του σήμερα των επαγγελματιών ακριβοπληρωμένων κι ακριβοθόρητων αθλητών.

12. The Kills - Goodnight Bad Morning (2008)

Ένας Άγγλος, μία Αμερικανίδα και μια δισκογραφία που σε απογειώνει.

13. Devotchka - The Clockwise Witness (2008)

Μία μπάντα με καταβολές τσιγκάνικης μουσικής, με ροκ ήχους και μελωδίες και την μαγευτική φωνή του Nick Urata.

14. Alasdair Clayre - Lullaby and Come Afloat (1976)

O πολυτάλαντος Alasdair Clayre (1935-1984) κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ. Το παρών είναι από το Adam & the Beasts.

Vinyl Killed My Pocket (Part II)

2007-12-21T20:28:00.001+02:00

To πετρέλαιο ακριβαίνει, το δολάριο πέφτει και ευκαιρία να δώσουμε λίγο συνάλλαγμα στις ΗΠΑ. Αποφεύγοντας τα δισκοπωλεία-παζάρια, τα βινύλια (εν προκειμένω) έχουν καλύτερη τιμή όταν τα παραγγέλνεις απ' ευθείας από τις δισκογραφικές (ξένες και γηγενείς), μια απίθανη γεύση όταν τα βρίσκεις στα μαγαζιά με μεράκι κάπου εδώ και κάπου εκεί και μια ύποπτη ικανοποίηση όταν τα κερδίζεις στο e-bay.

Κάντε κλικ είτε εδώ είτε εκεί είτε λίιιιιιιγο πιο ................................................εκεί.

Μουσικές Επιλογές

2007-07-30T03:06:00.000+03:00

Fairport Convention - Come All Ye

Ενώ ο Bob Dylan ξεκίνησε το folk rock στις ΗΠΑ, στην Αγγλία οι Fairport Convention του έδωσαν μια κέλτικη χροιά, δημιουργώντας ένα θρυλικό σύνολο, που έβγαλε από τις τάξεις του μουσικούς όπως τον Richard Thompson και την Sandy Denny. Το Liege & Lief που κυκλοφόρησε το 1969 αποτελεί για πολλούς ένα από τα καλύτερα folk rock άλμπουμ όλων των εποχών.

Nick Drake - Day Is Done

...When the day is done
Down to earth then sinks the sun
Along with everything that was lost and won
When the day is done
....
When the night is cold
Some get by but some get old
Just to show life's not made of gold
When the night is cold...

Κάπου είχα διαβάσει ότι τον είδανε κάποια μέλη των Fairport Convention να παίζει σε ένα μαγαζί και τον συστήσανε στον παραγωγό τους Joe Βoyd. Αποτέλεσμα τρία αριστουργηματικά λυρικά άλμπουμ. Σε κάποια κομμάτια μάλιστα συμμετέχουν και μέλη των Fairport καθώς και ο R. Thompson. Μελαγχολικός με προβλήματα κατάθλιψης ο Nick Drake μας άφησε νωρίς. Τα τραγούδια του αντικατοπτρίζουν ακριβώς αυτό που ήταν ο N. Drake. Πριν χρόνια στο φεστιβάλ Αθηνών είχε προβληθεί και ένα ντοκιμαντέρ γερμανικής παραγωγής για την ζωή και το έργο του. Το περίεργο με αυτό το ντοκιμαντέρ είναι ότι δεν μιλάνε και πολλοί φίλοι του, αν και είναι σίγουρο ότι προς το τέλος δεν είχε κανέναν.

Birch Book - Train to Rome

Φολκ ήχοι κι αισθητική από την Νέα Αγγλία. Ηχογραφημένο από το 2002 μέχρι το 2004.

Tim Buckley - Once I Was

Αν ο Nick Drake αυτοκαταστράφηκε σιωπηλά μέσα σε ένα ήσυχο ρυτίδισμα του κόσμου, ο Tim Buckley και η αποκαλυπτική φωνή του, υπήρξε ένα ψυχεδελικό καλειδοσκόπιο. Ο πατέρας του επίσης πρόωρα χαμένου Jeff Buckley, μας οδηγεί λες μέσα από στενούς διαδρόμους γεμάτους καπνούς από καιόμενα, παραισθησιογόνα φυτά στην ανοιχτή πεδιάδα της ανακάλυψης.
To Once I Was, το είχα ακούσει πρώτα πριν από χρόνια, το '01 αν δεν κάνω λάθος, από τους Tram.

Ian Matthews - Reno Nebada

...It's a long long way down to Reno Nevada
It's a long long way to your home
And the change in your pocket it's beginning to crumble
And you reap just about what you sow
You can walk down the street
Pass your face in a window
You can go on foolin' around
You can work night and day take a chance on promotion
You can fall through a hole in the ground...

Ο Ian Matthews ώντας μέλος των Fairport Convention, αποχώρησε λίγο μετά από τον R. Thompson και την S. Denny για να κάνει κι αυτός solo καριέρα. Αποτέλεσμα κάποιες μοναδικές κυκλοφορίες.
Το Reno Nevada αποτελεί μια πολύ καλή διασκευή της σύνθεσης του ιρλανδοκουβανού Richard Fariña, φολκ κιθαρίστα των μέσων της δεκαετίας του 60, όπου ώς Richard & Mimi Fariña, είχαν ηχογραφήσει κάποια άλμπουμ. Η σύζυγός του Mimi, είναι ουσιαστικά η αδερφή της γνωστής Joan Baez. Ο Richard Fariña σήμερα είναι γνωστός περισσότερο ως ποιητής και συγγραφέας παρά ως μουσικός.

H.P. Lovecraft - The White Ship

Όχι, όχι, ο Λάβκραφτ δεν ήταν μουσικός ψυχεδελικής μπάντας της δεκαετίας των 60s, αν και απ' όσα υποστηρίζουν οι αποκρυφιστές, η παραπάνω άρνησή μου είναι πιο λογικό να συνέβη παρά τα όσα πιστεύουν.
Μουσικό σύνολο που του έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Μάλλον γιατί το όνομά τους δεν είναι απλά για φιγούρα. Το White Ship το έχετε ακούσ... εε το έχετε διαβάσει;

Selkies (Σέλκις)

2007-05-13T22:51:00.001+03:00

Τα selkies, ή αλλιώς silkies ή selchies ή είναι γνωστά ακόμη και σαν roane (στα κέλτικα η φάλαινα), είναι μυθολογικά πλάσματα στην Ιρλανδική, Σκωτσέζικη κι Ισλανδική παράδοση, που μπορούν να μεταμορφωθούν από φώκιες σε ανθρώπους.

Ο μύθος έχει τις ρίζες του στα νησιά Orkney, που βρίσκονται 10 μίλια από τις βορειοανατολικές ακτές της Σκωτίας και πιστεύεται ότι κατοικούνται εδώ και 5,500 χιλιάδες χρόνια. Η αρχαιότερη καταγραφή των νησιών είναι από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο που τα ονομάζει Ορκάδες (Orcades). Όπου orc σημαίνει το μικρό γουρούνι ή αγριογούρουνο. Όταν οι Νορβηγοί Βίκινγκ κατέκτησαν τα νησιά τον ένατο αιώνα άλλαξαν την λέξη orc με την αρχαία νορβηγική λέξη orkn που σημαίνει φώκια. Το πρόθεμα ey σημαίνει νησί. Στα νησιά Orkney, selk(ie) ή selch σημαίνει φώκια στα σκωτσέζικα από το αρχαιοαγγλικό seolh.

Ο μύθος των σέλκις μας μιλάει για πλάσματα που μεταμορφώνονται από φώκιες σε άνδρες ή γυναίκες βγάζοντας το τομάρι φώκιας που φοράνε κι όταν το ξαναβάζουν επιστρέφουν στη μορφή φώκιας που είχανε πριν. Οι ιστορίες των σέλκις αποτελούνε ρομαντικές τραγωδίες, όπου ένα σέλκι συνδέεται ερωτικά με έναν άνθρωπο. Μερικές φορές ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ότι ο σύντροφός του είναι σέλκι και κάποια μέρα ξυπνάει για να μην ξαναδεί τον σύντροφό του ποτέ. Άλλες φορές ο άνθρωπος κρύβει το τομάρι της φώκιας του σέλκι, για να αποτρέψουν το σέλκι να μεταμορφωθεί πάλι σε φώκια και να φύγει. Ένα σέλκι μπορεί να συναντηθεί μονάχα με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο και για ένα μικρό χρονικό διάστημα πρωτού επιστρέψει στην θάλασσα. Δεν μπορούν να ξανασυναντηθούν με τον άνθρωπο αυτόν παρά μόνο αφού περάσουν επτά χρόνια, εκτός κι αν αυτός τους κλέψει το τομάρι και το κρύψει ή το κάψει.

Οι άνδρες σέλκις είναι πολύ όμορφοι στην ανθρώπινη μορφή τους και μπορούν να σαγηνεύσουν πολύ εύκολα τις ανθρώπινες γυναίκες. Συνήθως, αναζητούν γυναίκες που είναι ανικανοποίητες με την συναισθηματική τους ζωή. Παντρεμένες γυναίκες που περιμένουν τους συζύγους τους να επιστρέψουν από το ψάρεμα. Εάν μια γυναίκα επιθυμεί να συναντήσει έναν αρσενικό σέλκι τότε θα πρέπει να πάει στις ακτές της θάλασσας και να χύσει εφτά δάκρυα στα νερά της.

Άποψη από τον κόλπο Kirkwall από τις νήσους Orkney

Αν ένας άνδρας κλέψει το τομάρι από μια γυναίκα σέλκι, αυτή θα βρεθεί υπό την κυριαρχία του – μέχρι ενός ορίου – και θα αναγκαστεί να γίνει γυναίκα του. Λέγεται ότι οι γυναίκες σέλκις γίνονται άριστες σύζυγοι, μα επειδή η πραγματική τους φύση είναι η θάλασσα θα τις δεις πολλές φορές να κοιτάνε την θάλασσα για πολλές ώρες. Κι αν βρει το χαμένο της τομάρι φώκιας, τότε θα επιστρέψει αμέσως στην θάλασσα.

Το παρακάτω παραδοσιακό τραγούδι, απ’ το αρχείο του γνωστού μουσικολόγου Frances J. Child (1825-1896), έχει τις ρίζες του στο νησί Orkney κι απαντάται σε δύο εκδοχές. Ονομάζεται The Great Silkie of Sule Skerry κι είναι γνωστό ανάμεσα στους μουσικολόγους ως Child Ballad #113. Εδώ μετέφρασα την μία εκδοχή.

Το Μέγα Σίλκι απ’ το Σουλ το Ξερονήσι
(1η εκδοχή)

Το Σίλκι είναι παράξενο πλάσμα
Αναδύεται για ν ‘αλλάξει απ’ την θάλασσα
Σε έναν άνδρα, απόκοσμος καθώς είναι,
Όταν σπίτι του, στο Σουλ το Ξερονήσι είναι.

Όταν είναι άνδρας, μια γυναίκα σαγηνεύει
Όταν είναι κτήνος, την ζωή της παίρνει.
Δέσποινες, φυλαχτείτε από εκείνον που είναι –
Ένα σίλκι που από το Σουλ το Ξερονήσι ήρθε.

Τον έρωτά του πρόθυμα τον δέχονται,
Μα αφού κάνουνε έρωτα και θα κοιμηθούν,
Ποιος είναι το τέρας που αντικρύζουν;
Ειν’ το σίλκι που ‘ρθε απ’ το Ξερονήσι Σουλ

Μια παρθένα από τις Ορκάδες νήσους,
Ένας στόχος για την γοητεία του, τα χαμόγελά του,
Ανυπόμονη για έρωτα, μα ανόητη δεν ήταν,
Γνώριζε το μυστικό του Σουλ του Ξερονησιού.

Κι έτσι, όταν το σίλκι φίλησε την κοπελιά,
Έτριψε τον λαιμό του με χόρτο από την Ορκάδα,
Αυτό είχε όπως καταλαβαίνετε, την ικανότητα την μαγική –
Να σκοτώσει το κτήνος απ’ το Σουλ το ξερο νησί.

Σύγχρονος χάρτης των νήσων Orkney. Το Ξερονήσι, Σουλ βρίσκεται μακρυά στα δυτικά των νήσων. Δεν φαίνεται στον χάρτη.

Ο μύθος των Σέλκις πιστεύεται ότι οφείλεται σε Φιλανδούς, που ταξιδεύανε με καγιάκ και φοράγανε δέρματα από φώκιες.
Τα Σέλκις στις καταχωρήσεις του καθηγητή Child είναι γνωστά κι ως Finns.

Ο μύθος των σέλκις μας φέρνει στο μυαλό τις τοπικές μας δοξασίες για τις νεράιδες. Όπου αν κάποιος καταφέρει να κλέψει το μαντήλι από μια νεράιδα, όταν αυτή θα το έχει βγάλει για να παίξει με τις αδελφές της σε ένα ποτάμι ή στέρνα ή λίμνη, τότε θα την κάνει γυναίκα του. Ιστορίες που τελειώνουν με παρόμοιους τρόπους όπως οι ιστορίες με τα σέλκις. Ρομαντικές τραγωδίες δηλαδή, με τον τελικό αποχωρισμό του παράξενου ζευγαριού.
Όμως αν ανατρέξουμε σε διάφορες παραδόσεις ανά τον κόσμο θα δούμε παρόμοιες παραδόσεις ανά τους λαούς.

To The Moon / Στο Φεγγάρι - Shelley (1792-1822)

2007-05-06T03:59:00.000+03:00

To the Moon

I

ART thou pale for weariness
Of climbing heaven and gazing on the earth,
Wandering companionless
Among the stars that have a different birth, -
And ever changing, like a joyless eye
That finds no object worth its constancy?

II

Thou chosen sister of the Spirit,
That gazes on thee till in thee it pities...

Στο Φεγγάρι

Ι

ΕΙΣΑΙ συ χλωμή από κούραση
Καθώς σκαρφαλώνεις τα ουράνια κι ατενίζεις την γη,
Περιπλανώμενη ασυνόδευτη
Ανάμεσα στα άστρα που έχουν γέννηση αλλιώτικη, -
Και συνεχώς αλλάζεις, σαν δυστυχισμένο μάτι
Που δεν βρίσκει κάτι που να αξίζει την αφοσίωσή σου;

ΙΙ

Εσύ εκλεκτή του Πνεύματος αδελφή,
Που ατενίζει πάνω σου μέχρι να σε λυπηθεί...

Percy Brysshe Shelley (1772-1822)

Women, Wine, and Snuff - Γυναίκες, Κρασί, και Ταμπάκο (John Keats)

2007-03-31T21:30:00.001+03:00

Ποίημα του John Keats από την συλλογή ποιημάτων του, Posthumous and Fugitive Poems που δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο του.

Women, Wine, and Snuff

Give me women, wine and snuff
Until I cry out «hold, enough!»
You may do so sans objection
Till the day of resurrection;
For bless my beard they aye shall be
My beloved Trinity.

Γυναίκες, Κρασί, και Ταμπάκο

Δώστε μου γυναίκες, κρασί και ταμπάκο
Μέχρι να ουρλιάξω «Φτάνει, όχι άλλο!»
Έτσι να κάνετε χωρίς αντίρρηση
Μέχρι να ‘ρθει η μέρα της ανάστασης·
Μα το βλογημένο μου γένι αυτά θα είναι πάντα
Η πολυαγαπημένη μου Τριάδα.

H Μπύρα στη Σουμεριακή Μυθολογία

2007-03-27T15:50:00.000+03:00

«Ήπιε μπύρα εφτά φορές,

Το πνεύμα του λύθηκε
Ανέκραξε με δυνατή φωνή
Το κορμί του γέμισε από ευεξία
Και το πρόσωπό του φωτίστηκε.»

Γράφει ο αρχαίος άγνωστος Σουμέριος ποιητής στο αρχαιότερο λογοτεχνικό έργο, στο Έπος του Γιλγαμές πριν από 4.000 χρόνια, περιγράφοντας τον επικείμενο φίλο του Γιλγαμές, Ενκιντού όταν αυτός μυείται στον πολιτισμό από την ιερόδουλη Σάμχατ.
Η μητέρα των θεών Αρούρου έπλασε τον Ενκιντού από πηλό για να αντιταχθεί στον Γιλγαμές έπειτα από προσευχές των υπηκόων του σκληρού Γιλγαμές, βασιλιά της Ουρούκ. Αφού ο πηλός ζωντάνεψε στο πρόσωπο του πρωτόγονου στην όψη και στο πνεύμα Ενκιντού, έπρεπε να ημερέψει. Αυτό έγινε στα χέρια της Σάμχατ για έξι μέρες κι επτά νύχτες.
Το Έπος του Γιλγαμές μιλάει για το πέρασμα του ανθρώπου από τον πρωτογονισμό στον πολιτισμό, μέρος του οποίου ήτανε κι η μπύρα. Έτσι, η μπύρα ήταν απαραίτητο συστατικό που έπρεπε να ποτίσει το σώμα του Ενκιντού, ώστε να μετατραπεί σε έναν πολιτισμένο άνθρωπο. Έτσι καθώς συνεχίζεται ο μύθος, ο Ενκιντού αντί να πολεμήσει τον Γιλγαμές, γίνεται ο καλύτερός του φίλος.
Η πρώτη απτή απόδειξη ότι οι Σουμέριοι κατείχαν πρώτοι το μυστικό της μπύρας είναι ένα κείμενο που λέγεται Ύμνος στην Νινκασί, αναφερόμενος σε μια γυναικεία θεότητα που παρασκεύαζε μπύρα για να την σερβίρει στους θεούς. Το κείμενο χρονολογείται γύρω στο 2.800 με 3.000 πχ.

Μερικές σημειώσεις για την κατανόηση του παρακάτω ποιήματος:
Οι λέξεις στις αγκύλες είναι λέξεις που δεν υπάρχουν στις πλάκες που σώζονται λόγω της κατάστασης της πλάκας ή που δεν φαίνονται λόγω φθοράς.
Το μπάπιρ, είναι σουμεριακός όρος για να περιγράψει ένα διπλοψημένο ψωμί από κριθάρι.
Μετέφρασα το ποίημα από την εκδοχή του Ιστιτούτου Ανατολικού Πολιτισμού του πανεπιστημίου του Σικάγου.
Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπουμε δυο αρχαίες σουμεριακές πλάκες από τον Ύμνο στην Νινκασί.

Ύμνος στην Νινκασί

Γεννημένη από το τρεχούμενο νερό,
Με την φροντίδα της Νινσουρσάγκ,
Η Νινκασί, γεννήθηκε από το τρεχούμενο νερό,
Με την φροντίδα της Νινσουρσάγκ.
Ύδρύοντας την πόλη σας δίπλα από την ιερή λίμνη,
Τελείωσε τα μεγάλα τείχη της για σας,
Η Νινκασί, υδρύοντας την πόλη σας δίπλα από την ιερή λίμνη,
Τελείωσε τα μεγάλα τείχη της για σας.
Ο πατέρας σου είναι ο Ένκι, ο άρχοντας Ναντιμμάντ,
Η μητέρα σου είναι η Νίντι, η βασίλισσα των αμπζού.
Είσαι εκείνη που χειρίζεται την ζύμη [και]... με ένα μεγάλο φτυάρι,
Ανακατεύεις, σε έναν λάκο, το μπάπιρ με γλυκά αρωματικά.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που χειρίζεται την ζύμη [και]... με ένα μεγάλο φτυάρι,
Ανακατεύεις, σε έναν λάκο, το μπάπιρ με [ημερομηνία]-μέλι.
Εσύ είσαι εκείνη που ψήνει το μπάπιρ στον μεγάλο φούρνο,
Που βάζει στη σειρά τους ξεφλουδισμένους σπόρους σταριού.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που ψήνει το μπάπιρ στον μεγάλο φούρνο,
Που βάζει στη σειρά τους ξεφλουδισμένους καρπούς.
Εσύ είσαι εκείνη που μουσκεύει τη βύνη, την βαλμένη στο έδαφος,
Τα ευγενή σκυλιά κρατούν μακριά ακόμη και τους ηγεμόνες.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που μουσκεύει τη βύνη, την βαλμένη στο έδαφος,
Τα ευγενή σκυλιά κρατούν μακριά ακόμη και τους ηγεμόνες.
Εσύ είσαι εκείνη που ενυδατώνει τη βύνη σε ένα πιθάρι,
Τα κύματα σηκώνονται, τα κύματα πέφτουν.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που ενυδατώνει τη βύνη σε ένα πιθάρι,
Τα κύματα σηκώνονται, τα κύματα πέφτουν.
Εσύ είσαι εκείνη που απλώνει τον ψημμένο πολτό πάνω σε μεγάλα χαλιά από καλάμια,
Η ψυχραιμία υπερνικά...
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που απλώνει τον ψημμένο πολτό πάνω σε μεγάλα χαλιά από καλάμια,
Η ψυχραιμία υπερνικά...
Εσύ είσαι εκείνη που κρατά με τα δυο της χέρια τα σπουδαία γλυκόχορτα,
Ψήνοντάς [το] με μέλι [και] κρασί...
Στο βαγένι της ζύμωσης, που κάνει έναν ευχάριστο ήχο,
Βάζεις κατάλληλα στην [κορυφή] ενός μεγάλου βαγενιού συλλέκτη,.
Νινκασί, στο βαγένι της ζύμωσης που κάνει έναν ευχάριστο ήχο,
Εσύ είσαι εκείνη που βάζει κατάλληλα στην [κορυφή] του μεγάλου βαγενιού συλλέκτη.
Όταν χύνεις έξω την φιλτραρισμένη μπύρα απ’το βαγένι,
Μοιάζει [σαν] την εισροή του Τίγρη και του Ευφράτη.
Νινκασί, εσύ είσαι εκείνη που όταν χύνεις έξω την φιλτραρισμένη μπύρα απ’το βαγένι,
Μοιάζει [σαν] την εισροή του Τίγρη και του Ευφράτη.

Το βαγένι γκακκούλ, το βαγένι γκακκούλ,
Το βαγένι γκακκούλ, το βαγένι λαμ-σα-ρε,
Το βαγένι γκακούλ, που κάνει το συκώτι χαρούμενο,
Το βαγένι λαμ-σα-ρε, που ευφραίνει καρδία,
Το πιθάρι ούγκουρ-μπαλ, ταιριαστό στο σπίτι
Το πιθάρι σα-γκουρ, που είναι γεμάτο μπύρα,
Το πιθάρι αμ-αμ, που μεταφέρει την μπύρα απ’ το βαγένι λαμ-σα-ρε...
Τα όμορφα δοχεία, είναι έτοιμα στις θέσεις [τους]!
Είθε η καρδιά του θεού σου να διατίθεται σωστά σε σένα!
Άσε το μάτι του βαγενιού γκακκούλ να γίνει η καρδιά μας!
Ότι κάνει την καρδιά σας να νιώθει όμορφα,
Κάνει [επίσης] την καρδιά μας να νιώθει όμορφα.
Το συκώτι μας είναι χαρούμενο, η καρδιά μας ευτυχισμένη.
Έκανες μια σπονδή στα όρια της μοίρας,
Έβαλες τα θεμέλια στην ειρήνη [και] στην ευημερία,
Είθε η Νινκασί να ζήσει μαζί με εσένα!
Άφησέ την να φτιάξει για σένα μπύρα [και] κρασί,
Άσε [την αφθονία] του γλυκού ποτού ν’ αντιλαλήσει ευχάριστα για σένα!
Μέσα στους... καλαμένιους κάδους έχει γλυκιά μπύρα,
Θα κάνω οινοχόους, αγόρια [και] ζυθοποιούς να περιμένουν,
Καθώς γυροφέρνω τον πλούτο της μπύρας,
Καθώς νιώθω υπέροχα, νιώθω υπέροχα,
Πίνοντας μπύρα, με ευτυχισμένη διάθεση,
Πίνοντας ποτό, νιώθοντας ιλαρότητα,
Με χαρά στην καρδιά [και] ευτυχισμένο συκώτι--
Καθώς η καρδιά μου είναι γεμάτη χαρά,
[Και] το ευτυχισμένο [μου] συκώτι] βάζω μια ενδυμασία ταιριαστή σε μια βασίλισσα
Η καρδιά της Ινάννα είναι χαρούμενη ξανά,
Η καρδιά της βασίλισσας του ουρανού είναι χαρούμενη ξανά!

Όταν οι Βαβυλώνιοι κατέκτησαν τους Σουμέριους, επηρεασμένοι από τον πολιτισμό τους, πήραν εκτός από την θρησκεία τους και την μπύρα τους. Ο Κώδικας του βασιλιά Χαμουραμπί, προέβλεπε μάλιστα και μια συγκεκριμένη ποσότητα που μπορούσε να καταναλώσει κάποιος σε μία ημέρα κι αυτό εξαρτιόταν από την κοινωνική του θέση. Την μικρότερη ποσότητα μπορούσε να καταναλώσει ένας απλός εργάτης και την περισσότερη ένας ιερέας (εδώ φαίνεται η δύναμη του κλήρου). Ήταν τόσο αυξημένη η παρασκευή μπύρας, που οι Βαβυλώνιοι άρχισαν να εξάγουν μεγάλες ποσότητες σε χώρες του αρχαίου κόσμου μεταξύ των οποίων και στην αρχαίο Αίγυπτο.

Vinyl Killed My Pocket

2007-03-15T17:52:00.000+02:00

La Planète Sauvage

2007-03-01T14:28:00.000+02:00

Η ταινία La Planete Sauvage (Ο Άγριος Πλανήτης), αποτελεί μία από τις πρώτες ταινίες επιστημονικής φαντασίας κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους, που απευθύνθηκε σε ενήλικους. Γυρισμένη το 1973 από τον Γάλλο Rene Laloux (1929-2004), σε γαλλοτσεχοσλοβάκικη παραγωγή και με την τεχνική του cut out, κέρδισε το βραβείο Grand Prix στο φεστιβάλ των Καννών, το 1973.

Πρόκειται για την μεταφορά ενός διηγήματος του Stefan Wul - ψευδώνυμο του Γάλλου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Pierre Pairault (1922-2003) - με τίτλο Oms En Serie. Διήγημα, που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά από τις εκδόσεις Fleuve Noir (Άφθονο Μαύρο), στο 102ο βιβλίο για την σειρά Anticipation (Προκατάληψη) το 1957.

Στον πλανήτη Ygam, που κυρίαρχο είδος είναι οι Traags, γίγαντες με μπλε δέρμα, ζούνε και οι Oms, (η λέξη om θυμίζει την γαλλική λέξη για τον άνθρωπο homme) που δεν είναι παρά τα κατοικίδια ζώα των παιδιών Traags. Αλλά μία μέρα ένας κατοικίδιος Om καταφέρνει να ξεφύγει από το αφεντικό του με μία συσκευή μετάδοσης της γνώσης των Traags και θα ενωθεί με τους άγριους Oms που ζούνε μακριά από τις πόλεις των Traags. Εκεί θα μάθουνε να χρησιμοποιούνε την συσκευή και θα αποκτήσουνε την γνώση και την ενότητα για να οδηγήσουν το είδος τους στην ελευθερία μακριά από την τυραννία των Traags.

Μία ιστορία που μου είχε αποτυπωθεί στα παιδικά μου χρόνια, μέσα από προβολές της που είχα πετύχει στην κρατική τηλεόραση και αργότερα στο κανάλι Seven-Χ. Ψυχεδελικές εικόνες με περίεργα εξώκοσμα περιβάλλοντα και πλάσματα που έχουν βγει από κάποια εφιαλτική φαντασία, παραπέμπουν στην underground κουλτούρα των 60s. Animation, που θυμίζει έντονα την δουλειά του Terry Gilliam από το Flying Circus και τις ταινίες των Monty Python. Όμορφα σχεδιασμένα τοπία που περιγράφουν σουρεαλιστικές σκηνές. Μουσική από τον Alain Goraguer όπου με τις μελωδίες και τους αλλόκοσμους ήχους του Jean Guérin καταφέρνει να προσδώσει στην ταινία την ανάλογη ατμόσφαιρα του εξωγήινου κόσμου. Η σκηνοθεσία αποσκοπεί περισσότερο να κάνει τον θεατή έναν απλό παρατηρητή χωρίς μελοδραματισμούς, με σεκάνς που θα μπορούσανε να ανήκουνε σε ντοκιμαντέρ.
Η ταινία περιγράφει την δυνάστευση μίας φυλής επί μίας άλλης και τελικά την επανάσταση της δεύτερης επιτυγχάνοντας την ελευθερία τους. Πρόκειται τελικά για μία πολιτική ταινία, αναφερόμενη στην δουλεία και σε όλα τα τυραννικά καθεστώτα. Ίσως να αναφέρεται στο πραξικόπημα του ’48 από τον τότε πρωθυπουργό της Τσεχοσλοβακίας Γκόντβαλντ, που έφερε τον ολοκληρωτικό έλεγχο των κομουνιστών στην κυβέρνηση μέχρι και το ’89 με την Βελούδινη Επανάσταση. Το γεγονός ότι η παραγωγή της έγινε κατά ένα μεγάλο μέρος στο στούντιο Jiri Trnka, στην Πράγα προκαλεί έκπληξη λόγω του καθεστώτος της χώρας εκείνης της εποχής. Πραγματικά οι δημιουργοί του Άγριου Πλανήτη αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες, ώσπου στο τέλος η ταινία ολοκληρώθηκε με αποκλειστικά γαλλική χρηματοδότηση.

Δυστυχώς δεν το έχω πετύχει στα ελληνικά video/dvd vlub σε dvd κι από τότε που το παρήγγειλα από το e-Bay, σταμάτησα να το ψάχνω. Κυκλοφορεί κυρίως η έκδοση των ΗΠΑ με τίτλο Fantastic Planet με γαλλικούς κι αγγλικούς διαλόγους κι αγγλικούς υπότιτλους.

Ιστορία από τον Χένρυ την Ανθρώπινη Μύγα

2007-02-11T16:10:00.000+02:00

«Έι, Φιλάρα,» είπε ο Θεός, «πάλι βρέχει»

«Εάν υποθέσουμε ότι είσαι ο Θεός,» είπε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, ισορροπώντας δύο μπαλάκια του τέννις στην ρακέτα του «θα υπέθετα ότι θα μπορούσες να κάνεις κάτι γι’ αυτό.»
Ο Θεός χάιδεψε το πλούσιο, ασημένιο μούσι του. «Χμμ, μάλιστα, όλα είναι μέρος ενός απέραντου συμπαντικού σχεδίου, ξέρεις. Τέλος πάντων, λίγη βροχή δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.»
Ο Θεός έριξε τα παπούτσια του για τέννις στην γωνία του καθιστικού, γύρισε, έκλεισε και σφράγισε τα γαλλικά παράθυρα. «Ποτέ δεν έβλαψε απολύτως κανέναν.» Το φρύδι του πήρε το σχήμα ενός τόξου και το διάσημο διαπεραστικό του βλέμμα έπεσε στον Γαβριήλ. «Και μην κάνεις πολλές ερωτήσεις. Να θυμάσαι ποιος σε δημιούργησε, ψωνάρα.»
«Για να μην αναφέρω και το κοινότοπο κρύωμα». Ο Αρχάγγελος φταρνίστηκε βίαια και ψηλάφισε την τσέπη του για ένα Kleenex. «Ευχαριστώ πάρα πολύ, ήταν ότι χρειαζόμουν». «Δράση και αντίδραση, δράση και αντίδραση. Κανείς δεν είναι τέλειος ξέρεις. Εκτός από εμένα φυσικά, άλλωστε εγώ πρέπει να διευθύνω τα πράγματα εδώ πέρα.»
«Χα. Η περούκα σου δεν είναι ίσια.» Ο Γαβριήλ άρπαξε ένα εξωτικό μωβ φρούτο από το μπολ, έπεσε άθλια στον καναπέ, έβαλε τα πόδια του πάνω και έριξε μια δαγκωνιά. Το πρόσωπό του ξύνισε. «Χριστέ μου! Θεϊκό νέκταρ, ε; Θα πρέπει να το έχεις εδώ για εβδομάδες.» Έφτυσε την μπουκιά στο χαλί και σταμάτησε το ρυάκι σάλιου που απειλούσε να τρέξει στο πηγούνι του. «Και η αμβροσία. Που είναι η αμβροσία αυτές τις μέρες; Φαγητό για θεούς και άλλα τέτοια. Δεν έχω δει ούτε για δείγμα εδώ και ‘βδομάδες. Θα έπρεπε να κάνω κάτι γι’ αυτό πρωτού την κάνεις για καμιά βόλτα.»
«Συνεχίζω να στο λέω μα δεν ακούς. Θα στείλουν αμέσως μόλις το παραλάβουν. Δεν μπορώ να ανακατευτώ με κοσμικές μοιρολατρίες μόνο και μόνο για να ταΐσω την αρχοντομουτσουνάρα σου. Και μην φτύνεις στο χαλί, η καθαρίστρια δεν έρχεται πριν από την Τρίτη.»
«Κάθε μέρα είναι καταραμένη αργία.» Ο Γαβριήλ μάζεψε μπλέκοντας τα πόδια του, καθώς ο Θεός πήγε να πάρει δυο μπύρες από το ψυγείο.
«Λοιπόν, όχι τέννις ε;» Ο Γαβριήλ ύψωσε την φωνή του σαν να μιλούσε στον εαυτό του, αλλά ικανοποιητικά δυνατή για να ακουστεί ένα γύρω. Ο Θεός επέστρεψε και τράβηξε τα καπάκια από τις μπύρες.
«Σκεφτόμουνα μήπως φωνάζαμε τα παιδιά από εδώ να παίξουν κάτι.»
Ο Γαβριήλ ρουθούνισε «Με την τύχη σου, θα πρέπει να αστειεύεσαι. Εάν έχει να κάνει η τύχη μ’ όλα αυτά, παλιοκατεργάρη.»
«Το στεφάνι σου γλιστράει, αγαπητέ. Εξάλλου δεν εννοούσα τίποτα διανοούμενο. Δεν λέει πολύ πνευματική διέγερση αυτές τις μέρες.» Ο Θεός σνίφαρε τον αέρα πειραματικά, λες και υπήρχε κάτι στον αέρα που θα του αναζωογονούσε το μυαλό.
«Θες να ξαναγράψεις το βιβλίο της Γέννεσης; Το έχεις ήδη γράψει χίλιες φορές. Δεν κουράστηκες;»
«Είναι δικό μου λάθος που πρέπει να δημιουργώ πράγματα κατ’ εικόνα μου;»
«Νόμιζα πως απλά κάναμε ένα μικρό σύμπαν και θα βλέπουμε πως τα πηγαίνει.»
«Υπάρχουν ακόμα κάποιες λεπτομέρειες που θα πρέπει να τις κοιτάζω. Όλοι δεν το διασκεδάζουν πάντα; Έτσι δεν είναι;»
Ο Γαβριήλ έτριψε τα μάτια του, σηκώθηκε και πήγε στο παράθυρο. Έβρεχε δυνατότερα από ποτέ. Σήκωσε τους ώμους. «Εντάξει. Θα πάω στην φισούνα και θα δω ποιος είναι μέσα. Είναι καλύτερο από πινκ-πονκ.
«Σκέψου έναν αριθμό.»
«Έναν οποιονδήποτε αριθμό.»
«Ανάμεσα στο ένα και στο δέκα.»
«Δώδεκα»
«Δώδεκα ε;» Ο Θεός τράβηξε τον λοβό του αυτιού του. «Νομίζω πως το έχουμε ήδη κάνει αυτό.»
«Κρίμα. Με δημιούργησες, σωστά; Δημιούργησα το νούμερο δώδεκα, σωστά;» Στο πρόσωπο του Γαβριήλ σχηματίστηκε ένα μικρό, κομψό χαμόγελο και άπλωσε τα χέρια του θριαμβευτικά. «Όλα είναι μέρος ενός απέραντου συμπαντικού σχεδίου.» Μειδίασε και σήκωσε το τηλέφωνο.
Ο Θεός αναστέναξε και έτριψε την σόλα του δεξιού του παπουτσιού αργά και ομοιόμορφα πάνω και κάτω στην αριστερή του γάμπα. «Υποθέτω πως έχεις δίκιο, ψωνάρα», είπε. «Υποθέτω πως έχεις δίκιο.»

Ιστορία γραμμένη στο οπισθόφυλλο του δίσκου: Richard Thompson Starring As Henry the Human Fly, που κυκλοφόρησε το 1972 στην Αγγλία από την Island Records. Η πρώτη δουλειά του Richard Thompson μετά την αποχώρησή του από τους Fairport Convention, μα για την υλοποίησή του συνεργάζεται μεταξύ άλλων, με την Sandy Denny και τον Ashley Hutchings, πρώην μέλη του θρυλικού folk rock group. Εδώ ο Richard Thompson αφήνει κατά μέρος τον ηλεκτρικό ήχο των Fairport Convention και πιάνει την ακουστική του κιθάρα, για να αφηγηθεί παράξενες ιστορίες.

Αφιέρωση στον Leigh Hunt, Esq. - Dedication to Leigh Hunt, Esq. (John Keats)

2006-12-17T03:15:00.001+02:00

Dedication
TO LEIGH HUNT, ESQ.

Glory and loveliness have pass’d away;
For if we wander out in early morn,
No wreathed incense do we see upborne
Into the east, to meet the smiling day:
No crowd of nymphs soft voic’d and young, and gay,
In woven baskets bringing ears of corn,
Roses, and pinks, and violets, to adorn
The shrine of Flora in her early May.
But there are left delights as high as these,
And I shall ever bless my destiny,
That in a time, when under pleasant trees
Pan is no longer sought, I feel a free,
A leafy luxury, seeing I could please
With these poor offerings, a man like thee.

ΑΦΙΕΡΩΣΗ
ΣΤΟΝ LEIGH HUNT, ESQ.

Η δόξα και η απόλαυση έχουνε πεθάνει,
Γιατί αν πλανηθούμε την νεαρή αυγή,
Στεφανωμένο θυμίαμα δε βλέπουμε να αναγεννεί
Στην ανατολή, να συναντήσει τη μέρα που χαμογελάει:
Δίχως νύμφες νέες, με απαλές φωνές, πλήθος που γελάει,
Σε ξύλινα καλάθια στάχυα σιτηρών να κουβαλεί,
Τριαντάφυλλα, και γαρύφαλλα, και βιολέτες, να κοσμεί
Το ναό της Φλώρας στις αρχές του Μάη.
Αλλά αφήνουν τέρψεις μεγάλες σαν αυτή
Και πάντα θα ευλογώ την ειμαρμένη,
Ώστε κάποτε, όταν κάτω από ευχάριστα δέντρα
Ο Πάνας άλλο δεν θα τριγυρνά, θα νιώσω μια ελευθέρα,
Φυλλωτή απόλαυση, νιώθοντας ευτυχισμένα
Με αυτές τις φτωχές προσφορές, ένας άντρας σαν εσένα.

La Belle Dame Sans Merci (John Keats)

2006-11-29T19:29:00.001+02:00

La Belle Dame Sans Merci

I

Ah, what can ail thee, wretched wight,
Alone and palely loitering?
The sedge is withered from the lake,
And no birds sing.

II

Ah, what can ail thee, wretched wight,
So haggard and so woe-begone
The squirrel's granary is full,
And the harvest's done.

III

I see a lily on thy brow
With anguish moist and fever dew,
And on thy cheek a fading rose
Fast withereth too.

IV

I met a lady in the meads,
Full beautiful, a faery's child:
Her hair was long, her foot was light,
And her eyes were wild.

V

I set her on my pacing steed,
And nothing else saw all day long;
For sideways would she lean, and sing
A faery's song.

VI

I made a garland for her head,
And bracelets too, and fragrant zone;
She looked at me as she did love,
And made sweet moan.

VII

She found me roots of relish sweet,
And honey wild, and manna dew,
And sure in language strange she said,
"I love thee true!"

VIII

She took me to her elfin grot,
And there she gazed and sighed deep,
And there I shut her wild, sad eyes--
So kissed to sleep.

IX

And there we slumbered on the moss,
And there I dreamed, ah! woe betide,
The latest dream I ever dreamed
On the cold hill side.

X

I saw pale kings, and princes too,
Pale warriors, death-pale were they all;
Who cried--"La belle Dame sans merci
Hath thee in thrall!"

XI

I saw their starved lips in the gloam,
With horrid warning gaped wide,
And I awoke and found me here,
On the cold hill side.

XII

And that is why I sojourn here,
Alone and palely loitering,
Though the sedge is withered from the lake,
And no birds sing.

La Belle Dame Sans Merci
(Η Ωραία Κυρία Χωρίς Οίκτο)

I

Αχ, τι μπορεί να πονά τόσο, άθλια ύπαρξη,
Καθώς χασομερώ, μονάχος και χλωμός;
Το βούρλο στέκει μαραμένο δίπλα στην λίμνη,
Και τα πουλιά δεν άδουν κανέναν σκοπό.

II

Αχ, τι προκαλεί τόσο πόνο, άθλια ύπαρξη,
Τόσο ωχρός και τόσο δυστυχής
Η σιταποθήκη του σκίουρου είναι γεμάτη,
Και τελείωσε η συγκομιδή.

III

Βλέπω μια μαργαρίτα στο μέτωπό σου
Με υγρή αγωνία και πυρετώδη δροσιά,
Και στο μάγουλό σου ένα ξεθωριασμένο ρόδο
Που και αυτό γρήγορα εξασθενά

IV

Συνάντησα μια γυναίκα στα λειβάδια,
Γεμάτη ομορφιά, ένα παιδί νεράιδας:
Τα μαλλιά της ήσαν μακριά, τα πόδια της ήσαν ελαφριά,
Και τα μάτια της ήσαν άγρια.

V

Την ανέβασα στο άτι μου που περπατούσε
Και τίποτ’ άλλο δεν είδα όλη μέρα.
Στα πλάγια έγερνε, και τραγουδούσε
Τραγούδια από αερικά φτιαγμένα.

VI

Έφτιαξα ένα στεφάνι για το κεφάλι της,
Και βραχιόλια και μια ζώνη ακόμα, όλα ευωδιαστά.
Με κοίταξε λες κι έκανε έρωτα,
Και αναστέναζε γλυκά

VII

Μου βρήκε ρίζες γλυκειάς νοστιμιάς,
Και άγριο μέλι, και μάννα δροσερό
Και σίγουρα σε παράξενη γλώσσα είπε,
«Αληθινά σε αγαπώ!»

VIII

Με πήρε στην ξωτική σπηλιά της,
Και εκεί ατενίζοντας βαθιά αναστέναξε,
Και εκεί έκλεισα τα άγρια, θλιμμένα της μάτια
Φιλώντας την για να κοιμηθεί.

IX

Και εκεί μισοκοιμηθήκαμε στα βρύα
Και εκεί ονειρεύτηκα, αχ! συφορά,
Το τελευταίο όνειρο που ονειρεύτηκα ποτέ
Στην παγωμένη του λόφου πλαγιά.

X

Είδα χλωμούς βασιλιάδες, και πρίγκιπες ακόμα,
Χλωμούς πολεμιστές, χλωμοί ήσαν όλοι σα τον χάρο
Που ουρλιάξανε – «La Belle Dame sans merci
Έχει εσένα σκλάβο!»

XI

Είδα τα πεινασμένα τους χείλη στο λυκόφως,
Προειδοποίηση φριχτή έχασκε πλατιά,
Και ξύπνησα και με βρήκα εδώ,
Στην παγωμένη του λόφου πλαγιά

XII

Και γι’ αυτό παραμένω εδώ,
Καθώς χασομερώ, μονάχος και χλωμός,
Το βούρλο στέκει μαραμένο δίπλα στην λίμνη,
Και τα πουλιά δεν άδουν κανέναν σκοπό.

Τζον Κιτς (1795 - 1821)

2006-11-28T20:58:00.000+02:00

«Πιστεύω πως θα είμαι ανάμεσα στους Άγγλους Ποιητές μετά τον θάνατό μου», προφήτεψε ο John Keats το 1818, καθώς ξεκίνησε να γράφει το ανομοιοκατάληκτο έπος του, Hyperion. Σήμερα, αποτελεί το αρχέτυπο της Ρομαντικής ιδιοφυίας που εξερεύνησε τα όρια της φαντασίας και γιόρτασε τις απολαύσεις των αισθήσεων αλλά είχε έναν τραγικό, πρόωρο θάνατο.

Ο Edmund Wilson τον υπολόγισε σαν «έναν από τους έξι μεγαλύτερους Άγγλους συγγραφείς», και ο T.S.Elliot έπλεξε το εγκώμιο στην Σαιξπηρική ποιότητα της μεγαλοσύνης του. Πραγματικά, το έργο του επέζησε καλύτερα από των άλλων συναδέλφων του κατά την υποτίμηση της Ρομαντικής ποίησης, στις αρχές του περασμένου αιώνα.
Διάσημα ανάμεσα στα έργα του, τα Λάμια, Ιζαμπέλλα και το Η Παραμονή της Αγίας Αγνής, τα σονέτα και οι οδές του, η αλιγορική εποποιία Endymion, και η ποιητική τραγωδία σε πέντε πράξεις. Otho the Great. Ακόμη από τα διάσημα μεταθανάτια, το αποσμασματικό Η Παραμονή του Αγίου Μάρκου, και το υπέροχο La Belle Dame Sans Merci, πιθανόν η πιο διακεκριμμένη λογοτεχνικά μπαλάντα γραμμένη στα αγγλικά. «Κανείς άλλος στην Αγγλική ποίηση, εκτός απ’ τον Σαίξπηρ, έχει στην έκφρασή του, την εξαιρετικά ενδιαφέρον ευτυχία του Keats, την διάσθησή του για την απόλαυση», είπε ο Μάθιου Άρνολντ, «στην ικανότητα της νατουραλιστικής ερμηνείας, σε αυτό που λέμε φυσική μαγεία, τοποθετείται μαζί με τον Σαίξπηρ».

Τζον Κιτς (1795 - 1821)

Ο John Keats γεννήθηκε στο Λονδίνο, σε ένα διαμέρισμα που επικοινωνούσε με τον ενοικιαζόμενο στάβλο του παππού του, στο πανδοχείο Κύκνος και Στεφάνι (Swan & Hoop Inn), στις 31 Οκτωβρίου του 1795. Ήταν ο μεγαλύτερος από τα πέντε αδέρφια του, το ένα από τα οποία πέθανε σε μικρή ηλικία. Ο πατέρας του, Thomas Keats εργαζόταν ως αρχι-οικονόμος στο πανδοχείο κι η οικογένεια ευημερούσε. Ο John ήταν μόλις οχτώ ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε σε ατύχημα ιππασίας. Τον επόμενο χρόνο, το 1805. ο παππούς του Keats πεθαίνει κι απομένει μονάχα η μητέρα του, Frances Jennings Keats, να φροντίζει για την οικογένειά της. Όταν ο μελλοντικός ποιητής ήταν δεκατεσσάρων, η μητέρα του (μετά από έναν αποτυχημένο γάμο) πέθανε από φυματίωση. Ωστόσο, ο Keats έλαβε ελευθερόφρονα παιδεία στο προοδευτικό σχολείο του Clarke, μια ιδιωτική ακαδημία στο χωριό του Enfield, δώδεκα μίλια νότια του Λονδίνου, που για οχτώ χρόνια σπούδασε αγγλική φιλολογία, μοντέρνες γλώσσες, και λατινικά. (Είχε αρχίσει να μεταφράζει το Aeneid, του Βιργίλιου, όταν ήταν ακόμα στο σχολείο.) Ο Charles Cowden Clarke, ο γιος του διευθυντή κι ιδιοκτήτη, τον θυμόταν σαν έναν ανήσυχο νέο που έκανε φίλους εύκολα και πολεμούσε παθιασμένα, όταν κάποιος τους απειλούσε. Ένας συμμαθητής και φίλος του θυμούμενος το καβγατζίδικο πνεύμα του μας λέει, πως «ο Keats δεν ήταν προσκολλημένος σε βιβλία στη παιδική του ηλικία. Είχε κλίση προς του καβγάδες. Θα καβγάδιζε με τον καθέναν.» Ο αδερφός του, George Keats θα κάνει λόγο για το ΄΄νευρικό, και νοσηρό ταμπεραμέντο του΄΄ αδερφού του (ίσως οφειλότανε σε κάποιο κόμπλεξ εξαιτίας του ύψους του – «Φτωχέ μικρέ Johnny Keats» ήταν και μετά βίας πέντε πόδια ψηλός) κι ακόμη ότι ήταν και ΄΄κομματάκι υποχόνδριος΄΄. Πραγματικά, ο Keats γράφει για τον εαυτό του: «Το μυαλό μου ήταν το πιο δυσαρεστημένο και ανήσυχο που τοποθετήθηκε ποτέ σε σώμα τόσο μικρό για αυτό.

Το 1811 ο Keats αφήνει το σχολείο του Clarke για να γίνει μαθητευόμενος χειρούργου – πρώτα στο φαρμακείο του Thomas Hammond σε μια μικρή πόλη κοντά στο Enfield και αργότερα στο Λονδίνο στο νοσοκομείο Guy. (Η χειρουργική θα γινότανε ένα αξιοσέβαστο και αξιόλογο κάλεσμα για κάποιον με τους σκοπούς του Keats: εκτός από το επάγγελμα της ιατρικής, δε χρειαζότανε πανεπιστημιακό βαθμό. Ακόμα περισσότερο, ο Keats πάντα ανέφερε ότι ήταν ΄΄φιλόδοξος, στο να κάνει στον κόσμο κάποιο καλό.΄΄) Κατά τη διάρκεια των πενταετών σπουδών του για το δίπλωμα, ο νεαρός μαθητευόμενος ολοκλήρωσε τη μετάφραση του Aeneid και ΄΄καταβρόχθησε παρά διάβασε΄΄ το Metamorphoses του Ovid, to Paradise Lost του Milton, κι άλλα βιβλία, που δανείστηκε από το σχολείο του Clarke. Αλλά το έργο που αποφασιστικά ξύπνησε την αγάπη του για τη ποίηση – τον ταρακούνησε αναπάντεχα μέσα από μια κρίση αυτογνωσίας κάνοντάς τον να διαπιστώσει τα δικά του αποθέματα φαντασίας – ήταν το Faerie Queene του Edmund Spenser. Σε κάποια στιγμή το 1814 ο Keats συνέθεσε το πρώτο ποίημά του, ΄΄Μιμούμενος τον Spenser΄΄. Αν και για τους ιατρούς συναδέλφους ήταν ένας ΄΄άεργος πεινασμένος άνθρωπος, που πάντα γράφει ποίηση΄΄, ο Keats πέρασε τις εξετάσεις για φαρμακοποιός, που του επέτρεψαν να σπουδάσει χειρούργος στις 25 Ιουλίου, του 1816.
Εν τω μεταξύ, η ποιητική του ιδιοφυΐα είχε αναγνωρισθεί και παροτρυνόταν από φίλους, όπως τον Charles Cowden Clarke και τoν J. H. Reynolds, και τον Οκτώβριο του 1816 ο Clarke τον σύστησε στον Leigh Hunt, ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης του Examiner, το πιο γνωστό απελευθερωτικό ημερήσιο περιοδικό, το οποίο σύντομα έκδωσε τη σονέτα του Keats “O Solitude”. Πέντε μήνες αργότερα, στις 3 Μαρτίου του 1817, η πρώτη του ποιητική συλλογή, Poems, κυκλοφόρησε. Παρά τις υψηλές ελπίδες του κύκλου του Hunt, ήταν μια αποτυχία. Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς, ο Keats έμενε με τον Benjamin Bailey, φοιτητή στην Οξφόρδη στο κολέγιο Μαγδαληνή. Όταν ο Bailey έδινε εξετάσεις, ο Keats δούλεψε πάνω στο Endymion, την ρομαντική αλληγορία των τεσσάρων χιλιάδων στίχων. Οι δυο τους διαβάσανε και συζητήσανε Wordsword, Hazlitt, Milton, Dante, και Shakespeare. Πίσω στο Λονδίνο, τις 22 Νοεμβρίου, του 1817, ο Keats έγραψε στον Bailey τη πρώτη από τις διάσημες επιστολές του σε φιλικά πρόσωπα (και συγγενείς) με καλαισθησία, τον κοινωνικό ρόλο της ποίησης, και της δικιάς του αίσθησης της ποιητικής του αποστολής. Σπάνια ένας ποιητής άφησε ένα τόσο αξιοσημείωτο μέρος από τις σκέψεις του στη καριέρα του και στη σχέση του με την ιστορία της ποίησης. (Τα γράμματα επίσης αποκαλύπτουν την έκπληκτη ταχύτητα με την οποία ο Keats ωρίμασε σα καλλιτέχνης.) Από τη στιγμή που εκδόθηκε το Endymion, τον Απρίλιο του 1818, το όνομα του Keats ταυτίσθηκε με το “Cockney School” του Hunt. Το περιοδικό Magazine του Tory Blackwood, έλαβε μια βίαιη επίθεση κατά του Keats που τον κατηγορούσε ως ¨αμαθή και ακαθόριστο υποκριτή¨ για τη κουλτούρα και δεν είχε κανένα δικαίωμα να φιλοδοξεί από τη ποίηση.

Παρόλο που οι αντιδράσεις των κριτικών για το Endymion υπήρξαν διάσημες για τη θηριωδίες τους, ο νεαρός ραψωδός λίγο δυσφημίστηκε από αυτές – παρά τον διάσημο σαρκασμό του Byron ότι ο Keats ``σβήστηκε από ένα άρθρο``, η αλήθεια ήταν, ότι μπήκε σε μία περίοδο εκπληκτικής απόδοσης. Ίσως την πιο αποδοτική περίοδο δημιουργικότητας που πέτυχε ποτέ άγγλος ποιητής. Το καλοκαίρι του 1818, ο Keats ταξίδεψε στη Σκωτία με τον Charles Brown, παγκόσμια γνωστό επιχειρηματία που ήταν ένας από τους πιο πιστούς του φίλους. Εκεί υποσχέθηκε: «Εδώ, θα μάθω ποίηση και στο εξής θα γράφω περισσότερο από ποτέ.» Εκείνο το φθινόπωρο άρχισε να συνθέτει το Hyperion, η μίμησή του και η πρόκληση ενάντια στο Paradise Lost του Milton. Ακόμα και οι κριτικοί είδαν το έργο του σα ένα ανώτερο επίτευγμα. Το Δεκέμβριο, μετά το θάνατο του αδερφού του Tom από φυματίωση, ο Keats πηγαίνει να ζήσει με τον Charles Brown στο Wentworth Place, στο Hampstead. Εκεί, σχεδόν αντίθετα με το χαρακτήρα του, ο νεαρός ποιητής ερωτεύεται την Fanny Brown, τη δεκαοχτάχρονη κόρη μιας χείρας γειτόνισσας του. Ένα χρόνο μετά αρραβωνιάζονται. Το 1989 ο Keats γράφει το “Η Παραμονή της Αγίας Άννης”, “La Belle Dame Sans Merci”, τις μεγαλύτερες ωδές, τη Lamia, το όραμα όνειρο του Δάντη The Fall Of Hyperion (Η Πτώση του Υπέρ), και τη τραγωδία πέντε πράξεων Onto The Great (γραμμένη σε συνεργασία με τον Brown).
Στις 3 Φεβρουαρίου, το 1820, ο Keats έπαθε πνευμονική αιμορραγία που ήταν ένα πρώιμο στάδιο φυματίωσης. Γρήγορα έσπασε τους αρραβώνες και ξεκίνησε αυτό που έλεγε “μεταθανάτια ύπαρξη”. Η καριέρα του σα ποιητής τελείωσε δραστικά, παρόλο τον τόμο Lamia, Isabela, The Eve Of St. Agnes, and Other Poems, περιέχοντας το κύριο μέρος των πιστεύω του Keats για την αθανασία, που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο. Σε μια ανέλπιδη προσπάθεια να αναρρώσει σε ένα καλύτερο κλίμα, ο Keats ταξίδεψε με πλοίο για την Ιταλία το Σεπτέμβριο συντροφευμένος με τον ζωγράφο φίλο του Joseph Severn. Απορρίπτοντας την πρόκληση της Shelley να μείνει μαζί της στη Πίζα, οι δυο τους έφτασαν στη Ρώμη στις 15 Νοεμβρίου και νοίκιασαν δωμάτια που κοίταζαν τη Piazza di Spagna. Ο John Keats πέθανε στη Ρώμη τη νύχτα στις 23 Φλεβάρη του 1821, και θάφτηκε εκεί στις 26 Φλεβάρη στο Προτεσταντικό Νεκροταφείο. Στο νεκροκρέβατο ο Keats ζήτησε να μη γραφεί όνομα στον τάφο του, μόνο τα λόγια “Ενδάθε κοίται αυτός που το όνομα του είναι γραμμένο στο νερό“.

Το κείμενο είναι από το: The Complete Poems of John Keats, New York 1994, Modern Library Editions.

Ποιήματα του John Keats που έχουν μεταφραστεί στο παρών μπλογκ:

La Belle Dame Sans Merci
Dedication to Leigh Hunt, Esq.
Women, Wine, and Snuff

Τα Μάτια Της Γάτας (Jodorowsky & Moebius)

2006-11-24T23:28:00.000+02:00

Το 1975 ο εκκεντρικός σκηνοθέτης χιλιανής καταγωγής Alejandro Jodorowsky, ξεκίνησε την προπαραγωγή για την ταινία επιστημονικής φαντασίας Dune με τους Dan O’Bannon, H.R. Giger, Chris Foss και άλλους. Το 1976 προστέθηκε στην ομάδα και ο γάλλος δημιουργός κόμικ Jean Giraud, περισσότερο γνωστός στους κύκλους επιστημονικής φαντασίας ως Moebius. Έτσι, ο Moebius έγινε μέλος της ομάδας παραγωγής. Δυστυχώς όμως, η ταινία δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ο παραγωγός κρέμασε την ταινία και όλα εγκαταλείφθηκαν.

Εκείνες τις μέρες όμως ο Moebius ήρθε σε επαφή με το ανήσυχο μυαλό του Jodorowsky που τον σύστησε σε ιδέες όπως αυτές του Καστανέντα. Από τότε λοιπόν, οι δύο δημιουργοί συνεργαστήκανε πολλές φορές στον χώρο των κόμικς δημιουργώντας αρκετές φορές αριστουργήματα. Ένα από αυτά είναι η ιστορία τρόμου, Τα Μάτια της Γάτας.

Μια ιστορία που την διακρίνει μία ποιητική διαδοχή των εικόνων δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο κλίμα. Η ιστορία Τα Μάτια της Γάτας αναπτύσσεται με ολοσέλιδα καρέ, που εναλλάξ διηγούνται την ίδια ιστορία από δύο διαφορετικά χωρικά σημεία του φανταστικού κόσμου που εξελίσσεται η ιστορία, κρατώντας μας όμως στην ίδια χρονική συνέχεια.

Το σχέδιο του Moebius ζωντανεύει μία φανταστική πραγματικότητα που μας ξυπνάει ένα δυνατό αίσθημα απομόνωσης, σχεδιάζοντας κτίρια μίας μυστικιστικής λογικής, "χτίζοντας" έτσι μία πόλη ηγεμονικής αρχιτεκτονικής, διάχυτη από μία εκφυλισμένη θρησκευτική ευλάβεια που γεννά έναν μελλοντολογικό γοτθικό τρόμο.

Οι τρεις χαρακτήρες της ιστορίας, ο άνδρας, το γεράκι και η γάτα είναι σχεδιασμένοι με μία πνευματικότητα που τους δίνει ξεκάθαρη μαγική φύση μα ταυτόχρονα εμπεριέχει τόσα νοήματα, υπονοώντας την φύση της δικής μας πραγματικότητας, οδηγώντας τον αναγνώστη σε μία λογική αναγνωστική ανατριχίλα. Οι περισσότερες πόζες που είναι σχεδιασμένοι οι χαρακτήρες προδιαθέτουν τον αναγνώστη για μία ιστορία αναπόφευκτου πεπρωμένου.
Η φύση της ιστορίας θυμίζει στιγμιαία ποίημα του Έντγκαρ Άλαν Πόε αλλά εύκολα ξεχωρίζει το ύφος του Jodorowsky. Το εκφραστικό μέσο των διαδοχικών εικόνων έχει υπηρετήσει πολλές φορές το όραμα του Jodorowsky κι όπως έχει πει ο ίδιος «επέλεξα τα κόμικς για να αποτυπώσω τις ιστορίες μου, αφού αποτελεί ένα πολύ εκφραστικό, για να δημιουργήσεις και να δημοσιεύσεις, μέσο». Έτσι, με το σύμβολο των ματιών καταφέρνει να εισαγάγει τον αναγνώστη σε μία ιστορία που φαίνεται να έχει τέλος μονάχα στο χαρτί. Η ιστορία φαίνεται ότι έχει συνέχεια αλλά ο Jodorowsky κρίνει πως δεν χρειάζεται να συνεχιστεί, έχοντας καταφέρει να εκφράσει τον προβληματισμό του μέσα από μία στιγμιαία ματιά σε έναν τρομώδη ονειρικό κόσμο. Η βία υπάρχει μέσα στην ιστορία όπως σε όλες τις ιστορίες του γνωστού σεναριογράφου, μα πιο συγκεκριμένα εδώ συνυπάρχει η ζωώδης βία με την πνευματικότητα-μαγεία.
Ένα κόμικ τρόμου, που άνετα μπορείς να το χαρακτηρίσεις αριστούργημα, γέννημα δύο εξαιρετικών καλλιτεχνών και που πρέπει να διαβαστεί σε έντυπη μορφή κι όχι ψηφιακή, αφού η διαδοχή των καρέ-σελίδων παίζει καθοριστικό ρόλο στο γύρισμα των σελίδων.

Η Άκαρδη Αδελφή (παραδοσιακή σκωτσέζικη μπαλάντα)

2006-11-13T01:53:00.001+02:00

Η Άκαρδη Αδελφή

Κάποτε ζούσε μια κυρά στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας
Δυο κόρες ήταν τα παιδιά που γέννησε

Καθώς η μία έγινε λαμπερή σα τον ήλιο
Τόσο σκοτεινή σα κάρβουνο έγινε η μεγαλύτερη

Ένας ιππότης έφτασε στην πόρτα της κυράς
Είχε ταξιδέψει μακριά για να γίνει ο εραστής τους

Σαγήνευσε την μία με γάντια και δαχτυλίδια
Μα αγάπησε την άλλη περισσότερο από κάθε τι

Αχ αδελφή μου θα έρθεις μαζί μου
Να δούμε τα πλοία που αρμενίζουνε στην θάλασσα;

Πήρε την αδελφή της από το χέρι
Και την οδήγησε πέρα ως την όχθη της Βόρειας Θάλασσας

Καθώς στεκόντουσαν στην ανεμοδαρμένη ακτή
Η σκοτεινή κοπέλα έσπρωξε την μικρή της αδερφή

Πότε-πότε βυθιζόταν, πότε-πότε κολυμπούσε
Αδελφή μου δώσε μου το χέρι σου παρακαλούσε

Αχ αδελφή μου, αδελφή μου άσε με να ζήσω
Κι ότι έχω δικά μου ορκίζομαι δικά σου θα στ’ αφήσω

Είναι ο έρωτάς σου που θα αποκτήσω κι ακόμη πιο πολλά
Αλλά ποτέ δεν θα σ’ αφήσω να φτάσεις την ακρογιαλιά

Κι έτσι όπως σαν κύκνος επέπλεε
Η αλμυρή θάλλασσα το κορμί της γέννησε

Δύο αοιδοί περπατούσανε κατά μήκος της ακτής
Και είδανε την αγνή κοπέλα να επιπλέει στην στεριά

Φτιάξανε μία άρπα από το στέρνο της
Που ο ήχος της θα έλιωνε ακόμη και μια πέτρινη καρδιά

Πήρανε τρεις τούφες από τα ξανθά της τα μαλλιά
Και τις βάλανε για χορδές τόσο μοναδικά

Πήγανε στην αυλή του πατέρα της
Να παίξουνε την άρπα μπροστά σε όλους

Μα καθώς την αφήσανε πάνω σε μία πέτρα
Η άρπα άρχισε να παίζει μοναχή της

Η πρώτη χορδή τραγούδησε μια θλιβερή μελωδία
Η νύφη την μικρή της αδελφή έπνιξε

Η δεύτερη χορδή την δίκασε
Η μαυρομάλλα νύφη κάθησε με τρόμο

Η τρίτη χορδή τραγούδησε κάτω από τα τόξα τους
Και σίγουρα τώρα τα δάκρυά της θα κυλάνε

Οι παραπάνω στίχοι της μπαλάντας Η Άκαρδη Αδελφή (Cruel Sister), αποτελούν την σκωτσέζικη εκδοχή μίας παραδοσιακής μπαλάντας από το μουσικό σύνολο The Pentangle. Ένα γκρουπ φόλκ ροκ μουσικής με τζαζ κι άλλα στοιχεία, που δημιουργήθηκε από πέντε ταλαντούχους μουσικούς το 1967. Το κομμάτι Cruel Sister εμφανίστηκε στην σπουδαία ομώτιτλη κυκλοφορία τους, το 1970.

Η προέλευση της μπαλάντας Η Άκαρδη Αδελφή χάνεται στην ομίχλη του παρελθόντος. Είναι πιο γνωστή σαν, The Twa Sisters (Οι Δύο Αδελφές. Στα σκωτσέζικα twa σημαίνει δύο) Ίσως μάλιστα να έχει Σλαβική προέλευση αφού είναι πασίγνωστη ιστορία στην Σλαβική λαϊκή παράδοση. Ο μουσικολόγοι διαφωνούν αν η αρχική μορφή της μπαλάντας ήρθε στην Μεγάλη Βρετανία από την Σκανδιναβία πριν το 1600.

Ο σπουδαίος μουσικολόγος Frances J. Child (1825-1896), στο πεντάτομο έργο του The English and Scottish Popular Ballads (1882-1898) – που θεωρείται από πολλούς ως η σημαντικότερη έρευνα της παραδοσιακής μουσικής - μας δίνει 20 εκδοχές της ιστορίας της Άκαρδης Αδελφής. Μία από αυτές, που εμφανίστηκε το 1656 σαν τραγούδι χωρίς μουσική (broadside) έχει τίτλο, Ο Μυλωνάς και η Κόρη του Βασιλιά (The Miller and the King’s Daugher), όπου ο μυλωνάς φτιάχνει ένα βιολί από το κορμί του νεκρού κοριτσιού. Οι Ακαδημαϊκοί αναφέρονται στην μπαλάντα The Twa Sisters ως Child #10, βασισμένοι στο πολύτιμο έργο του καθηγητή F. J. Child.

Η παραδοσιακή μπαλάντα Η Άκαρδη Αδελφή ανήκει στην κατηγορία των Δολοφονικών Μπαλάντων.

Η μελωδία της είναι μαγευτική και μπορεί να χαρακτηριστεί κι ως υπνωτιστική. Η εφτάλεπτη εκτέλεση της μπαλάντας από τους Pentangle μπορεί να περιλαμβάνει μονάχα την διαρκή επανάληψη της μελωδίας αλλά δεν γίνεται ποτέ κουραστική για το αυτί, κατορθώνοντας να μείνει στην μουσική μνήμη σαν μία πανέμορφη μελωδία.

Leanan Sidhe

2006-11-07T00:55:00.002+02:00

Η Οικοδέσποινα Νεράιδα ή η Πολυαγαπημένη Νεράιδα, Leanan Sidhe (προφέρεται lan-awn shee), είναι μια Κέλτικη μούσα, που την διακρίνει μια απόκοσμη ομορφιά. Τα ονόματά της μεταφράζονται κατευθείαν σαν Η Έμπνευσή μου (Leanan) και Νεράιδα (Sidhe). Μερικές φορές αποκαλείται Lhiannan-Shee (προφέρεται lannan-shee), όταν γίνεται λόγος για την σκοτεινή της υπόσταση. Ο μύθος μας λέει, ότι κατοικεί στην Ιρλανδική Θάλασσα έξω από την ανατολική ακτή της Ιρλανδίας και μερικές φορές περιπλανιέται στο νησί Man τη νύχτα, ψάχνοντας για καινούργιο εραστή.

Το όνομά της Leanan έχει κέλτικη προέλευση και σημαίνει Η Έμπνευσή μου. Ενώ το δεύτερο σύνθετο του ονόματος, αποτελεί απευθείας αναφορά σε μία υπερφυσική φυλή. Οι Sidhe, είναι μία αρχαία φυλή αερικών της κελτικής παράδοσης. Ψηλότερα από τους ανθρώπους κι ευγενή στην όψη, είναι οι άρχοντες του βασιλείου των αερικών (και κάποτε ολόκληρης της Ιρλανδίας). Είναι ότι απέμεινε από την μυθική φυλή Τουάθα Ντε Ντανάν, που διώχθηκαν από τους Γαέλους κατά την Ιρλανδική παράδοση και ίδρυσαν το βασίλειό τους κάτω από την γη. Στο υπόγειο βασίλειό τους οι Τουάχα Ντε συνεχίζουν να ελέγχουν τον υπερφυσικό κόσμο μέσω της μαγείας. Κάθε θεός κατέχει ένα sidh (ένα μαγικό ύψωμα), που αποτελεί τμήμα του Μακάριου Άλλου Κόσμου.

Όσοι πέσουν στο ξόρκι της Leanan Sidhe, υποφέρουν από μια έντονη λαχτάρα, όταν αυτή λείπει. Σαν αντάλλαγμα για το βάθος των συναισθημάτων που λαμβάνει, γεμίζει τους εραστές της με ταλέντο. Οι εραστές της, παρομοιάζονται με κεριά που έχουν φλόγα και από τις δύο τους πλευρές. Απίστευτα φωτεινά μα χάνουν την διάρκεια που θα είχαν, αν έκαιγαν κανονικά, γι’ αυτό πεθαίνουν πρόωρα.
Αυτό είναι συχνά το αντίτιμο για το χάρισμα που τους δόθηκε, που αρχίζει να επενεργεί όταν η Leanan Sidhe τους εγκαταλείψει και οφείλεται στην απέραντη λαχτάρα τους να την ξαναδούν, παρά μια μοχθηρή πρόθεση από το μέρος της Leanan Sidhe.
Φαίνεται πως η αυτοκαταστροφική φύση των καλλιτεχνών που βγαίνει στην επιφάνεια μόλις την χάσουν, δημιούργησαν ένα λανθασμένο πιστεύω, ότι η Leanan Sidhe είναι διαβολική κι επικίνδυνη. Μερικοί ακόμα τη συνέδεσαν και με βαμπίρ, προσαρτημένη σε έναν άντρα, αφού κυβερνάει το κορμί και τη ψυχή του. Για αυτόν τον λόγο την αποκαλούνε Σκοτεινή Μούσα και Σκοτεινή Σαγηνεύτρια. Aυτή η πλευρά της είναι γνωστότερη, από ένα ποίημα του John Keats (1795-1821) με τίτλο, La Belle Dame Sans Merci. Περιγράφει μία συνάντηση με την νεράιδα και μέσα από ένα προειδοποιητικό όνειρο επιστρέφει σώος στον κόσμο των ανθρώπων μα γεμάτος καημό.

Η Leanan Sidhe aγλαώς όμορφη στον εραστή της, είναι αόρατη στους άλλους θνητούς. Είναι τόσο όμορφη στη πραγματικότητα, που όλοι οι θνητοί γίνονται μαλθακοί και ανιαροί όταν συγκρίνονται με τη Leanan Sidhe.

Βιβλιογραφία:

Good Faeries, Bad Faeries, by Brian Froud (Simon & Schuster Editions, New York 1998)

The Complete Poems of John Keats (Modern Library Editions, New York 1994)

Μύθοι των Κελτών, Miranda Jane Green (Εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμας, Αθήνα 1996

Last Supper (revisited)

2006-10-18T01:42:00.001+03:00